ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่เมื่อก่อนคิดว่าฉันเข้มแข็ง ฉันไม่เสียใจหรอก คิดบวกอย่างน้อยก็... ต่างๆนานา แต่ไม่เคยยอมรับว่าตัวเองนั้นก็เสียใจหรือตัวเองนั้นบางทีก็อ่อนแอ เมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นฉันทำเฮฮา ไม่อยากให้เพื่อนคิดมากว่าฉันเสียใจ อยากให้ดูเป็นคนเข้มแข็งในสายตาเพื่อนๆ จนมีครั้งหนึ่งที่ฉันได้ลองพูดความรู้สึกของตัวเองออกไป ปล่อยความรู้สึกในใจออกมา คุณเชื่อไหม ฉันร้องไห้ออกมาหนักมาก จนฉันคิดว่านี่เราร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่กัน การร้องไห้มันเหนื่อยขนาดนี้เลย? แต่คุณเชื่อไหมว่ามันทำให้ฉันรู้สึกสบายใจมาก ฉันเหมือนได้ปลดล็อคกับตัวเอง เหมือนกับว่าปัญหาทุกๆปัญหาที่ฉันเคยเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ในใจมันถูกปลดปล่อยสิ่งที่อัดอั้นออกมาเพียงการร้องไห้ครั้งนั้นครั้งเดียว ฉันกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่าอะไรกันที่ทำให้ฉันกลายเป็นคนที่ต้องทำตัวเข้มแข็งต่อสายตาคนอื่น ฉันนึกขึ้นได้ว่าในตอนเด็กฉันเคยได้ยินพ่อพูดกับคนอื่นว่าฉันนั้นเป็นคนที่จิตใจเข้มแข็งกว่าพี่ชาย เสียงนั้นมันก้องอยู่ในหูมาตลอด และฉันต้องเป็นคนที่เข้มแข็ง ไม่อ่อนแอต่อสายตาคนอื่นๆ เหมือนกับที่พ่อของฉันเคยพูดไว้ให้ได้ เพื่อให้พ่อยอมรับและชื่นชมในตัวฉัน
คุณอาจจะมีปมอะไรในอดีตที่ต้องพยายามทำตัวเองให้เข้มแข็งไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรก็ตามเหมือนกับฉัน หรือคุณอยากเห็นตัวเองเป็นคนเข็มแข็งในสายตาคนอื่น ไม่ว่าอะไรก็ตามฉันอยากจะบอกคุณว่าเมื่อคุณเสียใจกับเรื่องอะไรก็แล้วแต่ คุณก็แค่รับรู้และยอมรับว่าคุณนั้นเสียใจ ถ้าคุณอยากร้องไห้คุณก็แค่ร้องไห้ออกมา มันก็เท่านั้นเอง อนุญาตให้หัวใจได้ทำตามในสิ่งที่มันอยากทำบ้าง แต่อย่าถึงกับเหยียบซ้ำซ้ำเติมตัวเองจนเกินไป และยิ้มรับกับปัญหาหลังจากนี้ก็พอ
