OPINION

ขนมปัง “ขี้กลัว”

สุเทพ ศรีสมุทร์
19 ก.ค. 2560
พ่อครัวคนหนึ่ง ชอบปิ้งขนมปังเป็นชีวิตจิตใจ เขาได้ปิ้งขนมปังบนเตา และปิ้งทีละแผ่น ขนมปังแผ่นหนึ่งเริ่มกลัวตัวสั่นเทา เมื่อคิดว่าตัวเองกำลังจะถูกปิ้งจนเกรียมในไม่ช้า เสียงจากขนมปังแผ่นอื่นบอกว่า “อย่ากลัวไปเลยพี่ชาย นี่เป็นโอกาสที่ดีและหายากนะ เพราะการที่เราถูกปิ้งนั้นจะทำให้เราเป็นประโยชน์” ขนมปังแผ่นอื่นพากันปลอบขนมปังแผ่นนี้ที่กำลังกลัว แต่ขนมปังแผ่นนี้ไม่ฟัง ได้หนีเข้าไปแอบอยู่หลังประตูห้องครัว และหลบหนีการถูกปิ้งได้สำเร็จ



วันหนึ่ง ขนมปังแผ่นนี้ได้พบกับเพื่อนๆขนมปังแผ่นอื่นที่ถูกปิ้งเสร็จแล้ว ขนมปังแผ่นอื่นก็มีสีที่แตกต่างจากมัน มีสีน้ำตาลสวยงาม ดูแข็งแรงมากขึ้นจากการถูกปิ้ง ในขณะที่ตัวของมันเองยังอ่อนปวกเปียก และมีสีที่จืดชืด ขนมปังแผ่นนี้รู้สึกเสียดายที่มันไม่ถูกปิ้ง เพราะมีเพียงมันแผ่นเดียวที่เป็นแกะดำตอนนี้ ดูอ่อนแอที่สุดในกลุ่มเพื่อน ในเวลาเดียวกันพ่อครัวก็ได้ย้ายขนมปังที่ถูกปิ้งแล้ว เพื่อนำไปแพ็กและส่งออก พ่อครัวได้สังเกตเห็นขนมปังแผ่นหนึ่งอยู่หลังประตูห้องครัว พลางพูดบ่นกับตัวเองว่า “ขนมปังแผ่นนี้มันรอดจากการถูกปิ้งไปได้ยังไง สงสัยคงหล่นพื้นเป็นแน่”  เขาพูดพลางถอนหายใจและหยิบมันโยนทิ้งไป…



ขนมปังที่ไม่ได้ถูกปิ้งรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจที่ผิดพลาด ที่มันพยายามหนีการถูกปิ้งมาโดยตลอด เมื่อมันได้เห็นเพื่อนของมันได้ถูกลำเลียงออกไปแพ็กและส่งออก ด้วยความร่าเริงเบิกบาน มีเพียงแต่มันเท่านั้นที่ถูกทิ้งอย่างไร้ค่านอกบ้าน และเมื่อลมพัดกระหน่ำฝนและพายุถาโถมเข้ามา ขนมปังแผ่นนี้มันก็ค่อยๆเสียรูปร่างไป และกลายเป็นแค่เศษอาหารที่อยู่ใต้โคลนตมในที่สุด…



สภาวะที่กดดันและการต่อสู้กับอุปสรรคหลายอย่างในชีวิต เป็นเพียงแค่ขั้นตอน “ปิ้งขนมปัง” แต่เพียงเท่านั้น ถ้าเราสามารถผ่านมันไปได้ และไม่กลัวมัน มันจะทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นและใช้ชีวิตอย่างเข้มแข็งและภาคภูมิใจ
 
 
About the Author
สุเทพ ศรีสมุทร์ (โจ)
ชายหนุ่มผู้ที่เคยคิดปลิดชีวิตตัวเอง กลายเป็นคนที่มีชีวิตเพื่อตัวเองและผู้อื่น จากเด็กที่โดนปฏิเสธทุกโอกาสในการแสดงความสามารถ เริ่มสร้างทุกโอกาสให้ตัวเอง ปัจจุบันบทบาทของเขาคือ Creative ใน Johjaionline
 
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
นักจิตวิทยาบอกว่า เราไม่สามารถควบคุม obsessive passion ได้ เพราะเป็น passion ที่ไปขึ้นอยู่กับคนอื่น ...นั่นทำให้ obsessive passion เป็นเรื่องอันตราย เพราะเราเอาความสุข และความหมายในชีวิต ไปมอบให้คนอื่น approve แทนที่จะเป็นตัวเราเอง 
 
First look ใน First time ที่เราเห็นใครสักคน และมีคำว่า “ชอบ” เข้ามาในความรู้สึกตอนนั้น แต่จะทำอย่างไรล่ะ เขาถึงจะชอบเราบ้าง ?