ปัจจัยบางอย่างถือว่าเป็นคุณสมบัติที่ดี แต่เมื่อไหร่มีมากเกินไปปุ๊บ ชีวิตคุณจะเสียสมดุล ผลดีที่ควรได้อาจกลายเป็นผลร้ายทันที
คาแรคเตอร์
ในยุคนี้ใครๆก็อยากมีบทบาท ถ้าเลือกได้ระหว่างคนติ๋มๆที่โลกพร้อมจะลืมกับคนคาแรคเตอร์ชัดที่สปอตไลท์หันมาหา หลายคนคงเลือกแบบหลัง แต่สำหรับบางคนที่สูญเสียความเป็นตัวของตัวเองหรือลืมรากเหง้าในอดีตคนๆนั้นจะกลายเป็นคนที่พยายามจนน่ารำคาญ นั่นไม่ใช่คาแรคเตอร์ที่ออกมาจากตัวตน นั่นคือการประดิษฐ์เพื่อให้สังคมยอมรับ เชื่อสิว่าคนอื่นสัมผัสได้ไม่มากก็น้อย
อินดี้
หลายครั้งเราบอกตัวเองว่า ‘จงเดินตามเส้นทางที่ตัวเองกำหนด’ หรือ ‘จงเป็นตัวของตัวเอง’ มันดีที่เราเคารพตัวเองแต่ไม่ใช่ว่าจะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางไปซะทุกเรื่อง ใครบอกให้ลืมตา ฉันจะหลับตา สังคมบอกให้แต่งขาวฉันจะแต่งดำ มันไม่ใช่แค่ว่าแตกต่างให้ดูเท่ แต่มันคือจงแสดงศักยภาพหรือจงโดดเด่นภายใต้กาลเทศะและความสร้างสรรค์ อันนี้จงพิจารณาให้ถ้วนถี่
ความรอบคอบ
เราต้องแยกให้ออกว่ารอบคอบแล้วเกิดประโยชน์กับชิ้นงานหรือเป็นการวิตกจริต หากเป็นการคิดตกผลึกเพื่ออุดรอยรั่วในแผนการต่างๆก็สมเหตุสมผล แต่ถ้าไปซ้ายก็กลัว ไปขวาก็กลัว ขึ้นหน้าลงหลังก็กลัว จนไม่ต้องทำอะไร อย่างนี้ถือว่าเกินกว่าเหตุ อย่างไรก็เดินทางสายกลางนะคะผู้อ่าน
ความใจดี
อย่าให้ใครมาเอาเปรียบเพราะความใจดีของคุณ หลายครั้งความเมตตาค้ำจุณโลก...อะไรที่ช่วยได้ก็ช่วยไป แต่ถ้าต้องช่วยเดิมๆซ้ำๆขณะที่ชีวิตตัวเองยังอยู่บนหน้าผาก็ขอให้เอาตัวเองก่อน ไม่งั้นจะตายหมู่ หรือพูดง่ายๆการเป็นคนดีอย่างเดียวไม่ได้ คุณต้องดีด้วยฉลาดด้วย ต้องมองให้ออกว่า ‘มนุษย์’ แต่ละคนต้องการความช่วยเหลือจากคุณจริงๆ หรือเข้ามาเอาผลประโยชน์
ความอดทน
ความอดทนเป็นคุณสมบัติที่ดีของมนุษย์ที่ทำให้เราก้าวผ่านในช่วงเวลาดำดิ่งในแต่ละด้าน แต่ถ้าอะไรที่คุณพิจารณาแล้วว่ามันไม่มีทางใช่แน่นอน จงรีบหาทางหนีที่ไล่ บางครั้งอดทนกับอะไรที่มันไม่สบายใจไปนานๆมันไม่ได้ดีต่อสุขภาพจิตนัก
ทะเยอทะยาน
คุณสมบัติข้อนี้ทำให้หลายคนไปได้ไกล มันคือแพสชั่น มันคือการขับเคลื่อนให้ก้าวไปข้างหน้าแต่เมื่อไหร่คุณปล่อยให้ความมืดมิดมาผสมผสาน จนสามารถทำทุกอย่างเพื่อครอบครอง เมื่อนั้นคุณจะกลายเป็นคนมีชนักปักหลัง รอวันเปิดเผย
SafeZone
ในพื้นที่ที่คุณคิดว่าปลอดภัยที่สุดอาจทำให้คุณสบายใจ แต่บางครั้งต้องแลกมาด้วยการหยุดนิ่งอยู่กับที่ ดังนั้นจึงสร้างจังหวะให้กับตัวเอง ว่าเมื่อไหร่ควรจะอยู่ในSafeZone หรือเมื่อไหร่ควรออกไปเสี่ยงโชค เมื่อให้จังหวะชีวิตของคุณก้ามต่อไปข้างหน้าได้โดยไม่เจ็บตัวมากนัก
อัตตา
การเชื่อในคุณค่าและศักยภาพของตัวเองเปรียบเสมือนขุมพลังให้การทำงาน แต่เมื่อมันมีมากไปจนไม่เห็นหัวคนอื่น ไม่แคร์ลูกน้อง ไม่แคร์เพื่อนร่วมงาน สุดท้ายแล้วคุณจะกลายเป็นคนเก่งที่ไม่มีใครเอา เก่งแต่ไม่มีเพื่อนก็ไม่ไหวจริงไหม
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
JAZZYKWANG
ประสบการณ์มันก็เหมือนบาดแผลของชีวิต ที่บางครั้งมันคือแผลเป็น แต่บางครั้งก็ไม่หลงเหลือรอยอะไรไว้อยู่เลย แต่สุดท้ายเราก็จำได้ว่าความเจ็บปวดมันเป็นอย่างไร และเราคงไม่กลับไปทำให้แผลนั้นเกิดขั้นอีก
(จันทร์กรกฎ)
หนังดีๆ สักเรื่อง ความลงตัวของมัน นอกจากจะเป็นเรื่องของนักแสดง บทภาพยนตร์ ฉาก และองค์ประกอบอื่นๆ อีกหนึ่งสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามหรือละเลยไปได้ ก็คือ “เพลง” ที่มากับพร้อมกับหนังเรื่องนั้นๆ หรือที่เราเรียกกันจนติดปากว่า original soundtrack หรือ ost. นั่นเอง
