เราทุกคนต่างก็เหมือน “ตุ๊กตาไขลาน”
ตุ๊กตาแต่งแต้มสีสัน ภายในประกอบด้วยกลไกบางอย่างที่ช่วยให้เคลื่อนไหวได้ราวกับมีชีวิต
หากสังเกตดูแล้ว คงไม่ต่างอะไรกับมนุษย์
มนุษย์ถูกแต่งแต้มด้วยสีสันต่างๆ ทั้งจากธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เช่น สีผิว สีนัยน์ตา สีผม
เครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ เป็นต้น ส่วนภายใน มนุษย์ก็มีกลไกบางอย่างที่ช่วยให้ชีวิตดำเนินหน้าต่อไปได้เช่นกัน
การไขลานตุ๊กตา ยิ่งไขมากครั้งจนแน่นเกลียว ตุ๊กตาตัวนั้นย่อมออกลีลาท่าทาง เคลื่อนไหวได้นาน
แต่มนุษย์นั้น การไขลาน เปรียบเสมือนชีวิตที่รับแรงกดดัน ความเครียด ความเสียใจ หรือความสุข อารมณ์ความรู้สึกเหล่านี้กำลังไขลานเราให้เดินหน้าต่อไปข้างหน้าทั้งแบบสะดวกสบายและแสนทรมาน
ในกรณีที่ชีวิตมีความสุขมากมาย คุณก็จะเดินหน้าอย่างเต็มที่ เปี่ยมไปด้วยความหวังและแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิตต่อ
แต่ถ้าหากชีวิตของคุณ ตกอยู่ในห้วงความเครียด วิตกกังวล กดดัน ความรู้สึกเหล่านี้จะไขลานคุณจนแน่นเกลียว และไม่มีท่าทีที่จะปล่อยให้คุณได้เดินหน้าต่อ อาจไขไปเรื่อยจนเกลียวแตก สิ้นเรี่ยวแรง ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกต่อไป
หากอยากแก้ไข คงต้องลองปล่อยวางเรื่องบางเรื่องที่แสนหนักหนาในชีวิตออกไปบ้าง เพื่อให้ลานของคุณไม่แน่นจนเกินไป สามารถเดินหน้าต่อไปอย่างเต็มแรง
ไม่ใช่ว่าดันทุรัง ไขลานอย่างเดียวเพียงเพราะเชื่อว่ามันจะเดินทางไปได้ไกลกว่าคนอื่น หรือมัวแต่เก็บทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิตคิดจนฟุ้งซ่าน
เพราะมนุษย์ไม่ใช่ตุ๊กตาไขลาน แค่เหมือนทางด้านกลไก
อย่าให้ความเครียด ความกดดัน วิตกกังวล มาไขลานเราจนแตกเป็นเสี่ยง จงนำเรื่องราวเหล่านั้นเป็นแรงผลักดัน ช่วยให้ไขลานได้อย่างนิ่มนวล ส่งผลให้ชีวิตเดินหน้าอย่างมีความสุข
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
JAZZYKWANG
หากความแน่นอนคือตัวการให้ความหวังของมนุษย์ ความไม่แน่นอนคือตัวการสร้างความผิดหวังอันซ้ำซาก แล้วทั้งสองต้องอยู่กับเราอย่างหนีไม่พ้น นั่นก็ทำให้เราต้องเข้าใจชีวิตไปเรื่อยๆ เข้าใจให้มากและอยู่ให้เป็น
