ชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะไปเป็นกะหรี่บาห์เรน ตอนที่ 12

หลังจากสูบแฮสไม่กี่นาที ฉันก็เดินขึ้นเตียงทำงานกับตาคริส กระทั่งเวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง ฉันก็ยังทนทำงานโดยไม่ได้รู้สึกว่าหอยจะเจ็บแสบอะไร เอาตรงๆ เลยนะคือฟิน & เพลิลลลลล (รู้นะว่าแอบจิตนาการตามกันอ่ะ!!)  เอาน่าาาา... เรื่องเซ็กส์เป็นเรื่องธรรมชาติและไม่ใช่เรื่องสัปดน เราทุกคนและสัตว์ทุกชนิดบนโลกใบนี้ก็เกิดมาจากเซ็กส์มิใช่หรือ!??

หลังจากจบกิจกรรมครั้งนั้น ตาคริสก็ไม่ได้บรรลุเป้าหมาย แต่เป็นฤทธิ์ความเมาเริ่มหมด ฉันก็เริ่มรู้สึกเจ็บรุ่มๆ ร้อนๆ ตาคริสจึงประกาศพักรบ แล้วก็บอกให้ฉันกลับบ้านได้ ถือว่าจบงานแล้ว และก่อนออกจากห้อง ตาคริสจ่ายเงินค่าตัวให้ฉัน 100 บีดี (กูตกกะใจมาก!!) รีบถามกลับพร้อมกับทำท่าเบ้ๆ ใบ้ๆ ประมาณว่า “ให้กูหมดนี่เลยเหรอ?” ตาคริสพยักหน้าแล้วถามฉันประมาณว่า (เอาแบบแปลเป็นไทยแล้วนะ)

“เธอต้องแบ่งค่านายให้เพื่อนเธอกี่เปอร์เซ็นต์?”
“ก็ต้องให้เค้าหมดเลย”
“ทำไมต้องให้หมดล่ะ เค้าเป็นบอสเธอเหรอ?”
“ใช่ ฉันยังไม่หมดแท็ก…โอกาสหน้าคุณเรียกฉันอีกนะ ฉันจะได้หมดแท็กไวๆ”
“เธอเหลือแท็กอีกเท่าไร?”
“อีก 1 พันบีดี... คุณช่วยเรียกฉันอีกสัก10 รอบ จะได้มัยล่ะ?”

ตาคริสมองหน้าฉันแล้วยิ้ม โดยไม่มีคำตอบใดๆ จากนั้นฉันก็เดินตัวปลิวกลับห้องพักอย่างเบิกบานใจ ไม่ใช่เบิกบานเพราะโดนปี้หรอกนะ แต่รับเงินมา 100 บีดี ซึ่งกูอยากอมไว้สัก 50 บีดี เพื่อส่งไปให้แม่ใช้บ้าง แต่กลัวอีเจ๊รู้ เพราะนางบอกไว้แล้วว่า (ตาคริสจ่ายเงินดี!)
ฉันกลับมาถึงห้องพักด้วยความหิวโหยอย่างแรง พอเปิดประตูห้องปุ๊บก็เจอนัง 2 ตัวนอนเอกเขนกอยู่บนเตียงใครเตียงมัน โดยนังนุ่นนอนอ่านคู่สร้างคู่สม นังปลาอ่านหนังสือนิยาย  แล้วขาเสือกรายแรกก็ถามฉันทันที

ปลา “เป็นไงมึง แขกดีมั้ย...ได้มาเท่าไหร่ล่ะ?”
ฉัน “ดีมากว่ะ...ได้มา 100 บีดี”
นุ่น “ตอแหลหรือเปล่า? ไปแป๊บเดียวจะได้เป็นร้อยเลยเหรอ!?”
ฉัน “จริง... นี่ไง 100 บีดี กูจะโกหกทำเหี้ยไรล่ะ!” ฉันควักเงินออกมาโชว์ให้พวกมันดู ทั้งคู่ทำตาโตแล้วพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
“อิจฉาจริงโว้ยยยย!!”
ฉัน “พวกมึงไม่ต้องอิจฉากูหรอก กว่าจะได้ 100 บีดี กูโดนไอ้หรั่งเอาเกือบตาย!!”
นุ่น “แม่มึงส่งแขกอะไรมาวะ...ทำไมเงินดีจัง?”
ฉัน “ชื่อตาคริส พวกมึงรู้จักมั้ยล่ะ?”
ปลา “อ๋อ ไอ้คริส ที่ขับเฟอรารี่สีแดงใช่ป่าว...กูเคยไปมาแล้ว นี่มันยังอยู่อีกเหรอวะ?”
ฉัน “เออ ใช่”
ปลา “ไอ้เหี้ยนี่มันชอบดูดกัญชานี่หว่า แล้วมันให้มึงดูดด้วยป่าว?”
ฉัน “จะเหลือเหรอ…นี่กูขอให้มันช่วยเรียกกูทำงานสัก 10 ครั้ง ไม่รู้มันจะโอเคป่าว!”
ปลา “ไอ้นี่มันเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยจะตาย กูว่ากะหรี่ในบาห์เรนมันเอามาครบแล้วมั้ง!”

คำพูดของปลาทำให้ฉันรู้สึกหมดความหวัง แต่ก็ไม่ถึงกับเสียใจ แค่ได้ก็ดี ถ้าไม่ได้ก็ช่างมัน หลังจากสนทนาโน้นนี่นั่นกันได้สักพัก พวกเราก็เตรียมตัวอาบน้ำออกไปล่าเหยื่อที่เอฟวันเหมือนเคย วันนั้นฉันส่งเงินให้แม่แท็ก100 บีดีตามที่ตาคริสให้มา อีเจ๊ยังตกใจ บอกว่าฉันโชคดีมาก เพราะปกติตาคริสจะจ่ายค่าตัวให้แค่ 80 บีดี ซึ่งถือว่าเยอะมากแล้วสำหรับราคาชั่วคราว

สองวันต่อมา เวลาบ่ายแก่ๆ ขณะที่ฉันกำลังนอนหลับพักผ่อนอยู่ในห้อง แม่แท็กก็โทรมาหาฉันอีก
“พี่หนิง ตาคริสเรียกทำงานนะ เดินไปเองได้ป่าว?”
“ได้ค่ะ”
ปลา “ไอ้คริสเรียกมึงอีกแล้วเหรอ?”
ฉัน “เอออ... สงสัยมันจะช่วยกูจริงๆ ว่ะ”
ปลา “มึงขอของมันมาเผื่อพวกกูมั่งดิ่วะ!”
ฉัน “โอ้ย ของแพงขนาดนั้น มันคงให้กูหรอกนะ”

แล้ววันนั้นฉันกับตาคริสก็ทำกิจกรรมร่วมกันเหมือนเดิมทุกอย่าง เมื่อเสร็จงานฉันก็ส่งเงิน 100 บีดีให้แม่แท็กเหมือนเช่นเคย จากนั้นตาคริสก็โทรหาฉันโดยตรงวันเว้นวัน บางวันก็เรียกติดๆ กัน 2 วัน บอกตรงๆ ว่าฉันชักไม่ค่อยสนุกแล้ว รู้สึกทรมานร่างมากกับการทำงานนานๆ เป็นชั่วโมง ไหนจะเมายาด้วย แต่ก็ต้องทน เพื่อจะได้หลุดพ้นจากการเป็นทาสซะที

กระทั่งไม่ถึง 2 อาทิตย์ ตาคริสก็เรียกฉันทำงานจนครบ 10 รอบตามที่ขอไว้  ในวันปลดหนี้ แม่แท็กดีใจไปกับฉัน แล้วสอนอะไรฉันอีกมากมายกับการดำเนินชีวิตใหม่ในบาห์เรนหลังจากหมดแท็ก

“พี่โชคดีนะเนี่ยที่ได้ตาคริสช่วยจนหมดแท็ก ปกติไอ้นี่มันเอาใครไม่เคยเกิน 3 ครั้ง บางคนก็ครั้งเดียว…ดีใจด้วยนะพี่”

แล้ววันประกาศอิสรภาพ สิ้นสุดการเป็นเด็กแท็กก็มาถึง... “วันนี้กูเป็นไทแล้วโว้ยยยยย!!!”

ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต…ขอบคุณทุกประสบการณ์วันนั้นที่ทำให้ฉันมีวันนี้…ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามเรื่องราวของเอรี่...

ฉันคือเอรี่ ยังไม่จบนะคะ ติดตามตอนต่อไปค่ะ…