20th century women

ในระบบความสัมพันธ์ของแม่ลูกที่ต่างเพศกัน (หรือแม้แต่พ่อลูกต่างเพศเช่นเดียวกัน) มักจะมีช่องว่างและความไม่ลงรอยบางอย่างที่จะต้องเกิดขึ้น เมื่อลูกกำลังเปลี่ยนผ่านเข้าสู่วัยรุ่น แล้วถ้าเป็นแม่ลูกที่ทั้งต่างเพศกัน และมีอายุที่ห่างกันถึง 40 ปีด้วยแล้วล่ะก็ ช่องว่างระหว่างเพศและวัยจะถูกขยายให้กว้างใหญ่ขึ้นอีกขนาดไหน

โดโรธี ฟิลด์ คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่อายุห่างจาก เจมี่ ลูกชายวัยหัวเลี้ยวหัวต่อถึง 40 ปี รู้ดี เธอจึงพยายามเลี้ยงลูกชายสุดที่รักของเธอในแบบสมัยใหม่ ให้อิสระเจมี่อย่างเต็มที่ เพราะนี่มันปี 1979 เข้าไปแล้ว โลกกำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และถึงแม้ว่า โดโรธีจะตั้งใจเลี้ยงลูกในแบบสมัยใหม่เพียงใดก็ตาม แต่เธอก็กลัวว่าความคร่ำครึของคนวัยผ่านสงครามโลกอย่างเธอจะทำให้ช่องว่างของเธอและเจมี่ที่มีอยู่แล้ว จะยิ่งสร้างปัญหาเพิ่มเติม เธอจึงตัดสินใจขอร้องให้ แอ๊บบี้ สาวฮิปสเตอร์ที่กำลังต่อสู้กับมะเร็ง และ จูลี่ เด็กสาวข้างบ้านที่มีอาการซึมเศร้า ผู้ที่หนุ่มน้อยเจมี่กำลังตกหลุมรัก ให้มาช่วยกันดูแลเจมี่ในวัย 15 ไม่ให้ออกนอกลู่นอกทาง แต่นั่นกลับเป็นบทเรียนครั้งสำคัญแห่งการข้ามผ่านวัยอันสับสน และการเติบโตเป็นผู้เป็นคนขึ้นจากความเจ็บปวด ที่โลกและผู้หญิงทั้งสามได้มอบให้เจมี่

ความดีงามที่สุดในหนังเรื่องนี้ คือบทอันทรงพลังที่ทำให้ตัวละครแต่ละตัวสัมผัสจับต้องได้  ทั้งความรู้สึกอันซับซ้อนสับสนของความเป็นมนุษย์  และการเล่าเรื่องด้วยบทบรรยายจากตัวละครที่เรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง ความสวยงามของชีวิตในการข้ามผ่านความเจ็บปวด เพื่อไปสู่ความเข้าใจและการเติบโต  

ซึ่งแน่ล่ะ  หัวใจที่ไม่เคยแตกสลาย…จะเติบโตและเข้าใจความหมายของการมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร