ยิ่งมีน้อย ก็สุขมาก ยิ่งมีมาก ก็ทุกข์น้อย

ในความหมายของคำว่า “มาก” หรือ คำว่า “น้อย”
บางบริบท การมีมาก หมายความถึง ความมั่งคั่ง สมบูรณ์
การมีน้อย คือความขาดแคลน การไม่เพียงพอ
 
แต่ในการดำเนินเดินไปของชีวิต
ปัจจัยที่ว่าด้วย “มาก” หรือ “น้อย” อาจเป็นได้นอกเหนือจากนั้น
เพราะการมีน้อย ไม่ได้เป็นเรื่องของ “ความขาดหรือไม่พอ” แค่เพียงอย่างเดียว
บางสิ่งมีน้อย ก็ทำให้เป็นสุขมากได้
 
และการมีมาก นอกจากเป็นเรื่องของ “ความดีเลิศหรือสมบูรณ์แบบ” แล้ว
การมีมากในบางสิ่ง ยังทำให้เราทุกข์น้อยลงได้เช่นกัน
 
แล้วในชีวิตของเรา อะไรที่ควรมีให้มาก หรือมีให้น้อย
 
คิดถึงเรื่องคนอื่นให้น้อย –อยู่กับตัวเองให้มาก
 
บางคนชอบเก็บเรื่องคนอื่นเอามาคิด ตั้งแต่เรื่องเล็กๆ  อย่าง ทำไมคนนั้นเป็นแบบนี้ คนนี้เป็นแบบนั้น ทำไมเขาพูดกับเราแบบนี้ ทำไมเขาไม่ทำแบบนั้นกับเรา ไปจนถึงทำไมเขาไม่คิดเหมือนเรา และอีกสารพัด
 
การคิดถึงเรื่องคนอื่น นอกจากไม่มีประโยชน์อะไรเกิดขึ้นแล้ว ยังทำไห้จิตใจของเราขุ่นมัวไม่เป็นสุข
 
ส่วนการอยู่กับตัวเอง หมายถึงการได้มองดูตัวตน ใช้เวลาคิดทบทวนอย่างมีสติ ว่าตอนนี้เรากำลังทำอะไร รู้เป้าหมายในชีวิตและเดินต่อไปในทางนั้น
 
อยู่ในโลกโซเชียลให้น้อย - อยู่ในโลกแห่งความจริงให้มาก
 
เคยไหม ที่เปิดดูเฟสบุ๊ค ไลน์ อินสตราแกรม  แล้วพบว่าเราใช้เวลาดู อ่าน แชร์ หรืออะไรที่บางครั้งไม่ได้เกิดประโยชน์เลย บางเรื่องไม่ได้มีความสำคัญเลยด้วยซ้ำ เงยหน้าจากจอ และใช้ชีวิตอยู่บนโลกแห่งความเป็นจริงให้มากขึ้น ดูความเป็นไปรอบ ๆ ตัว คนรอบข้าง เพื่อน ครอบครัว ให้ความสนใจใส่ใจกับคนในชีวิตจริงๆ บ้าง
 
อารมณ์มีให้น้อย -  ความรู้สึกมีให้มาก
 
ไม่ว่าจะเป็นรัก โลภ โกรธ หลง น้อยใจ เสียใจ ทุกอารมณ์คือตัวปั่นทอนความเป็นตัวเองทั้งสิ้น หลงมากก็เสียใจ โกรธมากก็ส่งผลต่อสุขภาพ  แต่ที่ควรรู้สึกให้มากคือ ความรู้สึก รู้สึกตัวในทุกขณะ รู้ว่าเรากำลังคิดอะไร ไม่ใช่ปล่อยให้อารมณ์นำพาเราไปจนเตลิด
 
ร้องไห้ให้น้อย – ยิ้มให้มาก
 
ทั้งน้ำตาและรอยยิ้มล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้โดยตัวเราเอง เวลาเจอปัญหา
บางครั้งการร้องไห้ไม่ได้ช่วยอะไร อาจแค่ได้ระบายออกมา แต่ยิ้มสู้ปัญหา น่าจะมองเห็นทางออกได้มากกว่าเห็นน้ำตาตัวเอง
 
เสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระให้น้อย / ใช้เวลาไปกับเรื่องดีๆ ให้มาก 
 
เวลาคือทรัพยากรที่มีค่ามาก เป็นสิ่งที่เสียไปแล้ว เราไม่อาจเรียกมันกลับคืนมาได้เลย ทุกวินาที ที่เดินผ่าน มันก็กลายเป็นอดีตไปแล้ว จงเลือกใช้เวลาให้มากไปกับเรื่องดีๆ จะดีกว่า
 
ถือให้น้อย -  ปล่อยให้มาก
 
การถือหรือแบกอะไร ไม่ใช่ความสบายเลย มันมีแต่ความหนักและบั่นทอนทั้งต่อร่างกายและสภาพจิตใจ ปล่อยสิ่งที่ไม่จำเป็นในชีวิตออกเสียบ้าง  ไม่ยึดติดหรือยึดถือไปกับอะไร นั่นแหละเบาสบายที่สุดแล้ว
 
อ่อนแอให้น้อย - กำลังใจให้มาก
 
กำลังใจคือพลังสำคัญของคนเรา คือสิ่งที่ควรมีให้มาก อย่าให้ขาด อย่าให้หาย หมั่นสร้างกำลังใจให้ตัวเอง ถ้าจิตใจเข็มแข็งไม่อ่อนแอซะอย่าง อะไร ๆ ก็มาทำร้ายเราไม่ได้
 
รักให้น้อย – เข้าใจให้มาก
 
ความรักคือความสวยงามอย่างหนึ่งบนโลกนี้ ไม่ว่าจะเป็นรักแบบไหนก็ตาม รักเพื่อน รักพ่อแม่ รักแฟน รักสัตว์เลี้ยง ทุกความรักถ้าอยู่ในขณะที่พอดี ไม่มากจนเกินไป มันจะไม่มีวันทำร้ายเราเลย ลองเปลี่ยนความรักที่มากจนท่วมใจกลายเป็นไร้เหตุผล มาเป็นความเข้าใจกันดีกว่า
 
ล่องลอยให้น้อย – มีสติให้มาก
 
สิ่งที่ทุกคนควรมีให้มากที่สุดคือ “สติ”
 
“สติ” คือสิ่งเดียวที่จะนำพาคุณรอดจากสถานการณ์เลวร้ายของชีวิตได้ สติคือตัวที่จะบอกว่าคุณควรไปในทางไหน การมีสติอยู่ในทุกช่วงเวลา ไม่ล่องลอยไปไหน จะช่วยให้คุณไม่หลงออกนอกเส้นทางที่ควรจะเป็น
 
เพราะชีวิตยังคงต้องดำเนินต่อไป
และทุกคนก็ต้องเดินหน้าต่อไป
 
สิ่งที่ต้องมีติดตัวที่ต้องพกไประหว่างเดินทาง
บางอย่าง มีให้มาก
บางอย่าง ควรเอาไปให้น้อย
ทุกอย่างมันคือสัมภาระของชีวิตทั้งนั้น
 
และสุดท้าย 
 
ทุกข์ให้น้อย - สุขให้มาก
 
เรื่องอะไรที่เป็นเหตุให้เราทุกข์ทั้งหลาย
อย่าให้มันอยู่กับเรานาน หรือปล่อยให้ตัวเองจมดิ่ง
ส่วนอันไหนที่มีความสุขก็ทำให้มาก
แต่ต้องเป็นความสุขที่ไม่ทำไห้ใครต้องเดือดร้อน ไม่ใช่สุขโดยไม่นึกถึงใคร
 
สุขในที่นี้ ยังหมายถึงความสุขสงบในจิตใจ และรู้ได้ถึงถึงการมีอยู่ของชีวิต
 
ทุกข์ให้น้อย แล้วปล่อยให้มันผ่านไป
สุขให้มาก  เพื่อเข้าใจว่าสุดท้ายแล้ว ทุกสิ่งก็จะผ่านไปเช่นเดียวกัน