เรามักจะคิดว่า การมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เราพอใจเก็บเอาไว้อยู่กับตัว
มันคือความสุข
แตจริงๆแล้ว มันไม่มีอะไรที่อยู่กับเราได้ตลอดชีวิต
แม้แต่ตัวของตัวเอง
แต่ในขณะที่เราเองก็ไม่รู้ว่า เราจะต้องสูญเสียสิ่งนั้นไปวันไหน
วันนี้ ขณะนี้ ตอนที่เรายังมีสิ่งที่ดี หรือสิ่งที่มีค่าอยู่กับตัว
ก็แค่รักษามันไว้
รักษาให้ดีที่สุด
เพราะเมื่อถึงวันที่ต้องเสียมันไปจริงๆ
จะได้ทำใจยอมรับ และเข้าใจในความจริงข้อนี้ได้
นั่นแหละสิ่งที่ควรทำ
ในทางกลับกัน
ถ้าการมีอยู่ของสิ่งนั้น
ไม่ได้ทำให้ตัวเองดี หรือมีก็แต่จะแย่ลง
ทั้งร่างกายและจิตใจ
สิ่งที่ควรทำและน่าจะทำ
คือการ “ปล่อย”สิ่งนั้นออกไปจากชีวิตของตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็น
ปล่อยมือ
การต้องจับมือใครเพียงเพื่อให้อยู่กับเรา
โดยที่เขาไม่ได้อยากจะอยู่
เราคงได้แค่มือคู่นั้น
จริงอยู่เราอาจจะสุขที่ได้เห็นเขาอยู่กับเรา
แต่การยื้อให้เขาอยู่ด้วย
ลึกๆ แล้วมันเจ็บปวดหรือเปล่า
อย่ายึดเพราะแค่ไม่อยากให้เขาหลุดลอยออกไป
เพราะนั่น แปลว่าเราเสียเขาไปตั้งแต่แรกแล้ว
ปล่อยวาง
ถ้าทุกเรื่องที่เกิดขึ้น มีผลกระทบกับเราไปหมด
เราจะหาความสุขที่แท้จริงไม่ได้เลย
และเราจะถูกเหวี่ยงไปตามเรื่องที่เกิดนั้นๆ
อย่างไม่มีวันจบสิ้น
เมื่อใดที่เรื่องเกิดแล้ว
ถ้าไม่เอาตัวออกจากตรงนั้น
หรือทำให้มันดีขึ้น
สุดท้ายที่จะทำได้
ก็ต้องยอมรับ และปล่อยวางซะ
ปล่อยอดีต
อยู่กับอดีตที่เจ็บแสนเจ็บ
ไม่เห็นจะได้อะไรนอกจากขังตัวเอง
ให้อยู่ในกรอบแห่งความเจ็บปวดนั้น
มันผ่านไปแล้ว
จำไว้ว่ามันผ่านไปแล้ว
เราเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
ที่ทำได้คือเปลี่ยนความคิดที่มีอยู่ตอนนี้
ทำตัวเองให้เข้มแข็งขึ้น ลุกขึ้นใหม่อีกครั้ง
ถึงเราจะเปลี่ยนเรื่องเมื่อวานไม่ได้
ก็ยังมีวันพรุ่งนี้ ที่เราพอจะเปลี่ยนมันได้
ปล่อยให้มันเป็นไป
ความคาดหวัง คือความหวังที่อยากให้เป็นจริง
และเมื่อไม่เป็นจริง เราก็มักจะเสียใจ ผิดหวัง
เมื่อสิ่งที่หวัง รู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้
เมื่อทุกอย่าง เราไม่สามารถควบคุมอะไรได้อีก
การปล่อยให้มันเป็นไป
ปล่อยให้ไปตามทางของมัน
จริงอยู่มันอาจจะเจ็บ อาจจะปวด
แต่ทางนั้น
อาจจะพาให้เราไปเจอสิ่งที่ดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็ได้
ใครจะรู้
สุดท้ายแล้ว มันไม่มีอะไรอยู่จริงหรอก
ไม่มีอะไรที่เป็นของเราจริงๆ
เก็บในเรื่องที่ควรเก็บ
ปล่อยในสิ่งที่ควรปล่อย
ไม่ว่าจะเป็นอดีต
ความผิดพลาด
หรือใครบางคน
แค่ต้อง “ปล่อย” ไป
เพื่อให้ชีวิตได้เดินหน้าต่อ “ไป”
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
(จันทร์กรกฎ)
เมื่อวานมันคืออะไรที่ผ่านมาแล้ว และพรุ่งนี้คือสิ่งที่ยังมาไม่ถึง
คธาพล รพีฐิติธรรม
เศรษฐกิจพอเพียงจึงเป็นการหาสมดุลของชีวิต สิ่งของ และความสุขในใจของคนเรา
