หากอาหารร้านโปรดที่เคยทานทุกวันกลับปิดตัว แล้วอะไรเล่าจะเป็นความแน่นอนได้ นั่นคือ..ไม่มี
เพราะความไม่แน่นอนดูท่าจะเป็นสิ่งที่แน่นอนที่สุด แน่นอนจนเราไม่เคยคาดเดาอะไรถูกเลย
ความแน่นอนถ้าให้พูดในมิติไหนก็ฟังดูคาดการณ์ยาก แต่ถ้าบอกว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้ไม่แน่นอนหรอก
นั่นดูจะเป็นอะไรที่มีความเป็นไปได้สูงกว่าหลายเท่าตัว เพราะไม่ว่าจะเป็นสิ่งของ สิ่งรอบตัว
สภาพอากาศ หรือแม้แต่จิตใจ เราควบคุมอะไรไม่ได้ทั้งสิ้น ทุกอย่างอยู่เหนือการควบคุม
เราจึงเริ่มคิดว่า ถ้ามันชัวร์ มันใช่ มันแน่นอนก็ดีไป แต่ถ้าไม่ใช่ ไม่แน่นอนขึ้นมา
นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดา อย่าไปคิดมากเลย
เราทุกคนใช้ชีวิตมาอย่างโชกโชน มีทั้งประสบการณ์และบทเรียนที่มากพอกับการบอกตัวเองว่า
“อย่าไปคาดหวังในสิ่งที่พรุ่งนี้ก็ไม่รู้ว่าจะยังมีอยู่ไหม” แรกๆเราก็ทำใจไม่ได้หรอกกับสิ่งที่เราเคยมี
เคยคิด เคยใช่ แต่แล้ววันหนึ่งสิ่งพวกนั้นเกิดขึ้นบ่อยครั้ง จนสะสมความรู้สึกชินชา แล้วก็เริ่มรู้สึกด้วยตัวเองว่า..
สุดท้ายมันก็แค่นี้แหละ เราขอเรียกความรู้สึกนี้ว่า “การเกิดขึ้นของความปลง” แต่นั่นก็เหมือนยันต์กันตกใจ
หรือบางคนก็เรียกว่าภูมิคุ้มกันขนานดี ที่ทำให้เรากล้าเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอนได้อย่างแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ
จนเราเก่งหรือด้านไปแล้วก็ไม่รู้สิ
จะดีใจ จะร้องไห้ จะนั่งทำหน้าเฉยๆ ความรู้สึกที่ออกมานั้นน่าจะมาจากสิ่งที่สะสมในใจทั้งนั้น หากคุณพบ
ความไม่แน่นอนนี้เป็นครั้งแรก นั่นอาจจะทำให้คุณร้องไห้อย่างไม่รู้วันรู้คืน เหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นกับ
คนใกล้ตัวของผู้เขียน เธอเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมาหลายปี สาเหตุที่ทำให้เลิกกันยุบยิบเต็มไปหมด
แต่ทั้งหมดกลับเกิดขึ้นในช่วงที่เธอกำลังจะแต่งงานกับว่าที่เจ้าบ่าว นั่นก็นับเป็นเรื่องที่ไม่น่าเกิดขึ้นเลยด้วยซ้ำ
เพราะความแน่นอนของความรักมันกำลังเกิดขึ้นอย่างแน่นอนมากขึ้นไปอีก เพราะเขาทั้งคู่กำลังจะแต่งงาน
แต่สิ่งที่แน่นอนกว่านั้นนั่นคือความไม่แน่นอน งานวิวาห์กลับพังลงอย่างไม่เป็นท่า อะไรที่เป็นสาเหตุจริงๆ
คนสองคนน่าจะรู้กันอย่างดีที่สุด แต่สำหรับเราที่เรียกว่าคนนอก นั่นก็รู้สึกแบบชัดมากจริงๆว่า นั่นคือ
ความแน่นอนที่ชัดขึ้นเรื่อยๆของหัวใจคนทั้งคู่ ความล้มเหลวในครั้งนั้นกลับสร้างการเริ่มต้นใหม่ให้เขาทั้งคู่ทันที
ต่างคนต่างมีทางเดินเป็นของตัวเอง กล้าเปิดเผยตัวตน กล้าทำในสิ่งที่ไม่เคยเห็นพวกเขาทำในตอนคบกันอยู่
มันก็น่าจะเป็นสิ่งที่ดีของคนทั้งคู่ที่กลับมาค้นพบตัวตนอีกครั้ง นั่นจะแน่นอนหรือไม่กับสิ่งที่พวกเขากำลังเป็นอยู่ตอนนี้
คงไม่สำคัญเท่าเคยร้องไห้มาแล้ว ครั้งต่อไปจิตใจก็น่าจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม
หากความแน่นอนคือตัวการให้ความหวังของมนุษย์ ความไม่แน่นอนคือตัวการสร้างความผิดหวังอันซ้ำซาก
แล้วทั้งสองต้องอยู่กับเราอย่างหนีไม่พ้น นั่นก็ทำให้เราต้องเข้าใจชีวิตไปเรื่อยๆ เข้าใจให้มากและอยู่ให้เป็น
เมื่อก่อนเราอาจเป็นคนที่มีความฝันเต็มสมองจนเข้าขั้นฟุ้ง เพราะมันก็ทำให้เราสุขดีเมื่อคิดแบบนั้น แต่พอเจ็บซ้ำๆ
ผิดหวังเรื่อยมา ก็เริ่มรู้แล้วว่า ชีวิตที่สวยงามนั่นคือการปล่อยปะบ้างอย่ายึดติด ความรัก ความชอบ ความเป็น
เจ้าเข้าเจ้าของ ความหวังที่ต้องทำให้ได้ ความมุ่งหมายที่ต้องมี ความผิดหวังที่ไม่อยากเจอ การทำตาม
อารมณ์และจิตใจที่ขึ้นๆลงๆ นี่แหละตัวการชั้นดีที่ทำให้ชีวิตเราบอบช้ำซ้ำไปซ้ำมาอย่างไม่สิ้นสุด
“ต่อจากนี้เราจะอยู่กับความไม่แน่นอนได้อย่างไรล่ะ ใจเรายังไม่แข็งแกร่งขนาดนั้น”
เราอยากให้คุณได้อ่านข้อความข้างล่างนี้ จากท่าน พระจิตร์ จิตตสังวโร ที่ได้ให้
ความสว่างกับเราไว้ (ฟังเต็มๆได้ที่นี่ https://youtu.be/nrNn3zJEk7k)
“อยู่กับปัจจุบันให้ได้ รู้จักพักจิตพักใจ เรามีความสุขเองได้โดยที่ไม่ต้องพึ่งอะไรอย่างอื่น..
เราเห็นความชั่วคราวของสิ่งเหล่านั้นจากการสังเกตไปเรื่อยๆ แล้วเราก็สังเกตความชั่วคราว
ของสิ่งรอบตัว ข้าวของเครื่องใช้ มนุษย์ หลังจากนั้นก็เริ่มสังเกตความชั่วคราวจากข้างใน
แล้วก็พบว่ามันชั่วคราวสุดๆ สิ่งเหล่านี้เองเลยตอกย้ำว่า ชีวิตมีค่าจริงๆ เราต้องแยกให้ออกว่า
อะไรคือของชั่วคราว อะไรคือของแท้..”
ความแท้และแน่นอนอาจเป็นเรื่องจริงถ้าเรารู้ว่า อะไรไม่ใช่สิ่งชั่วคราว ความไม่แน่นอนเป็นเรื่อง
ธรรมดามาก ถ้าเกิดขึ้นแล้วก็อย่าไปคิดมากเลย เพราะความธรรมดาและธรรมชาติของมันอาจ
เป็นสิ่งที่เหมือนๆกัน ใช้ชีวิตอย่างรู้เท่าทันจิตใจตัวเอง มีสติกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า อย่าตีกรอบให้
ตัวเองจนขยับตัวไม่ได้ อย่าตีตราว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้ต้องเป็นในอย่างที่คิด เพราะสุดท้ายแล้ว
อะไรที่ใช่จะใช่ด้วยตัวของมันเอง อะไรที่แน่นอนจะเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย ถ้ามันแน่นอนแต่แรกจริงๆ
ความไม่แน่นอนจึงเป็นเรื่องธรรมดาและแน่นอนที่สุดถ้าเรายังไม่รู้ว่า พรุ่งนี้จะมีไหมหรือจะเกิดอะไรขึ้น.. มันก็แค่นั้นเอง
ขอบคุณความสว่างที่ปรากฏตัวขึ้น จากคลิปนี้ https://youtu.be/nrNn3zJEk7k
