เพราะอะไรที่มากเกินไป มันไม่เคยดี
ต่อให้เป็นเรื่องที่สวยงามที่สุด อย่าง “ความรัก”
ถ้ามันเกิดขึ้นกับใครแล้ว การประคับประคองให้รักนั้นคงอยู่ได้ยาวนาน
ไม่มีอันต้องล่มสลายไปกลางทางซะก่อน
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า ใครรักมากที่สุด คนนั้นจะชนะ
หรือไม่ใช่ ใครรักเยอะที่สุด คนนั้นจะถูกรักได้นานที่สุด
เพราะทุกความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นความรักในรูปแบบไหน
รักลูก รักเพื่อน รักแฟน รักน้องหมาน้องแมว และอีกหลายความรัก
ทุกอย่างต้องอยู่ในความพอดี และต้องมีองค์ประกอบอื่นๆ ด้วย ไม่ว่าจะเป็น ความเข้าใจ จริงใจ เชื่อใจ ใส่ใจ อภัย ซื่อสัตย์ หวังดี อดทน ให้เกียรติ ห่วงใย ประนีประนอม ยอมรับในตัวตนของกันและกัน และอีกมากมาย
อย่ารักใครเพียงอย่างเดียว โดยไม่มีสิ่งอื่นมาเจือปน
อย่ารักใครจนล้นใจ โดยไม่มีที่เหลือให้กับเรื่องอื่นๆ ที่ว่ามา
ความรักที่พอดี มันอาจไม่มีตัววัดที่เป็นตัวเลขชัดเจน เช่นว่า เกินกว่า 10 ขีด คือเกินพอดีไปแล้ว
มันอาจวัดได้ โดยผ่านทางความจริงที่ว่า มันทำไห้คุณไม่เป็นตัวของตัวเอง มันทำให้คุณเศร้ามากกว่าสุขไหม หรือมันทำให้คุณเป็นทุกข์กับสิ่งที่เป็นอยู่หรือเปล่า
ถ้าคำตอบคือใช่ ก็แปลว่ามันเกินคำว่าพอดีไปแล้ว
และถ้ามันเกินพอดี สิ่งที่ตามมา มันอาจไม่เรียกว่าเป็นความรักที่คุณมีต่อสิ่งนั้น แต่เป็นความรักที่คุณมีต่อตัวเอง นึกถึงแต่ตัวเอง กลัวจะสูญเสีย กลัวจะต้องผิดหวัง กลัวว่าคนที่คุณรักจะไม่รักคุณ ไม่นึกถึงคุณ
อย่าปล่อยให้ความรู้สึกมาเหนือการกระทำ จนคุณต้องสูญเสียความเป็นตัวตนของตัวเอง
ลองปล่อยวาง และยอมรับ
รักได้ แต่จงอยู่ในความพอดี
อย่าให้ความสุขในชีวิตของคุณต้องไปแขวนอยู่กับการรักใครหรือสิ่งไหน
เชื่อเถอะว่า
ถ้าความรักไม่ท่วมใจ เป็นใครก็รอด






