สมัยเด็กๆ ครูสอนชีวะท่านหนึ่งได้สั่งให้ฉันวาดรูปด้วยดินสอวาดภาพ และเราห้ามใช้ยางลบ
ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจจุดประสงค์ของครูสักเท่าไหร่ รู้เพียงแต่ว่าเวลาฉันวาดภาพแล้วเส้นมันบิดเบี้ยวหรือได้ภาพที่ตัวเองไม่ต้องการ ก็อยากแก้ให้มันตรง สวย แต่ทุกครั้งที่หยิบยางลบขึ้นมาเพื่อจะลบภาพนั้น ครูก็จะเตือนถึงกติกานั้นเสมอ สุดท้ายจึงเลือกใช้วิธีต่อเติมภาพๆ นั้นไปตามจินตนาการเช่นถ้าฉันตั้งใจจะวาดรูปคนที่ขาเรียวสวยแต่ฉันกลับลากเส้นสองเส้นไม่เท่ากันทำให้ดูว่าเรียวขาดูใหญ่และด้วยกติกาที่ครูมักจะเตือนอยู่เสมอ ฉันก็ได้ใช้วิธีที่เปลี่ยนจากเรียวขาเล็กๆเป็นการต่อเติมให้เป็นทรงกางเกงขายาวแทน
แม้ตอนนั้นฉันจะไม่เข้าใจว่า ทำไมฉันจึงไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ และแม้ฉันจะไม่เคยคิดวาดกางเกงขายาวแต่ฉันก็ได้รูปคนตามที่ต้องการ แถมยังภูมิใจว่า ฉันสามารถวาดภาพนั้นด้วยความมั่นใจ และไม่ต้องใช้ยางลบลบภาพเลยสักครั้ง
เมื่อเวลาผ่านไป ฉันโตขึ้น ฉันเรียนรู้ว่า สิ่งที่ครูสอนวันนั้น แท้จริงแล้วมันปลูกฝังนิสัยที่ทำให้ฉันโตขึ้นให้เรียนรู้กับโลกปัจจุบันและเข้าใจธรรมชาติของความผิดพลาด ความผิดพลาดเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนทุกคน เมื่อเราทำอะไรก็ตามแล้วเกิดความผิดพลาด จงบอกตัวเองเสมอว่านี่คือบทเรียนที่มีค่าของชีวิตที่เราควรเรียนรู้จากมันเติบโตจากความผิดพลาดนี้ให้ได้ ความผิดพลาดไม่ใช่เรื่องที่น่าอับอายหากเราสามารถยอมรับมันอย่างจริงใจ ความผิดพลาดย่อมเกิดขึ้นได้กับทุกๆคน ในเมื่อความผิดพลาดคือสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้ว ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไข เราต้องเดินหน้าต่อไปแล้วนำความผิดพลาดมาเป็นบทเรียนชีวิต
หากในชีวิตเราพบเจอกับความผิดพลาด และฉันไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้ยางลบ ลบความผิดพลาด แต่ฉันจำเป็นต้องต่อเติมแก้ไขภาพวาดของฉันให้สมบูรณ์ด้วยตัวเองแต่ภาพวาดนี้ไม่ใช่วาดภาพที่ลงในกระดาษแต่เป็นภาพวาดชีวิตที่เราไม่สามารถมาลบความผิดพลาดและแก้ไขได้หากเราทำผิดพลาดลงไปแล้ว ก็อย่าเสียเวลาร้องไห้ คร่ำครวญ กับสิ่งที่ไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้ แต่ควรจดจำและเดินต่อไปข้างหน้าด้วยการนำความผิดพลาดมาเรียนรู้
ดังนั้นเราต้องตั้งใจ และมีสติทุกครั้งที่ลากเส้น และถึงแม้ภาพที่เราวาดจะออกมาไม่เหมือนกับภาพที่เราฝันไว้สักเท่าไหร่ แต่มันก็มาจากมือของเราและการกระทำของเราเองทุกคนมีดินสอหนึ่งแท่งเพื่อจะวาดภาพชีวิตของเราให้สวยงาม แต่เราไม่มียางลบสักก้อนที่จะเอาไปลบสิ่งที่เราทำผิดพลาดมาแล้วได้ เมื่อเกิดความผิดพลาดจงอย่าคิดว่ามันเป็นความล้มเหลวในชีวิต เพราะแท้จริงแล้วไม่มีใครที่หมกมุ่นกับความผิดพลาด ความล้มเหลวของเรามากไปกว่าตัวของเราเอง ความผิดพลาดที่เกิดขึ้นมาแล้วกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่มันคือบทเรียนล่ำค่าสะสมไว้เป็นประสบการณ์ ทบทวน เรียนรู้ และจดจำ และเราต้องก้าวไปข้างหน้าอย่างสบายใจ เราจะต้องลืมหรือปล่อยวางความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นให้หมด และจดจำบทเรียนที่เราได้จากมันให้ดี แล้วกลับมาเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง






