มีคนหลากหลายแบบอยู่รอบๆ ตัวเรา
และถ้าจะแบ่งให้เห็นว่ามีแบบไหนบ้าง ก็ขึ้นอยู่กับว่าไม้บรรทัดหรือเส้นที่เราใช้แบ่งคนต่าง ๆ เหล่านั้นให้ออกจากกัน เราใช้อะไรเป็นตัววัด
วัดจากเรื่องศีลธรรมทั้งหลายทั้งปวง ก็คงเป็น คนดี กับคนไม่ดี
จากฐานะทางสังคมที่เห็นและเป็นอยู่ เราก็คงมีคนรวย กับคนจน
จากลักษณะทางกายภาพ ก็คงได้คนหน้าตาสวยหน้าตาหล่อ กับ คนหน้าตาไม่สวยหน้าตาไม่หล่อ
ตามอารมณ์ทั่ว ๆ ไป ก็น่าจะเป็นคนใจเย็น กับ คนใจร้อน
นิสัยคนเราก็แบ่งได้เช่นกัน ว่าเป็นคนเห็นแก่คนอื่น หรือ เห็นแก่ตัวเอง
ไอคิวในสมองก็ยังแยกคนออกได้ว่าเป็น คนฉลาด หรือคนโง่
สภาวะในจิตใจก็ต้องเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ก็เป็นคนอ่อนแอ
และถ้าวัดจากเพลงที่เราฟัง ๆ กันอยู่ทุกวันนี้ เพลงที่เกี่ยวกับคนแบบต่างๆ ก็ยังแบ่งออกได้เช่นกัน
ไม่ว่าจะเป็น การแบ่งตามระยะทาง เรามีเพลงคนทางนั้น กับ คนที่ยืนอยู่ตรงนี้
แบ่งตามรูปลักษณ์หรือนิสัย ก็ได้คนมีเสน่ห์ กับ คนไม่เอาถ่าน อีกอย่างคงเป็น คนน่ารัก กับ คนไม่น่ารัก
แบ่งตามบทบาทที่ถูกจัดวางไว้ ก็เป็นคนสำคัญ กับ คนไม่สำคัญ , คนพิเศษ กับ คนธรรมดา , คนบนฟ้า กับ คนข้างล่าง , คนที่เธอคิดถึง กับ คนไม่จำเป็น
หรือแบ่งตามข้างตามฝั่งไปเลย ก็แนว ๆ เพลงคนของฉัน กับ คนของเธอ
และในความหลากหลายแบบของคนที่ว่ามานั้น มันก็เป็นไปได้ที่เราจะสามารถกลายมาเป็นคนอีกแบบได้ เช่นจากคนดีก็ไม่มีอะไรการันตีหรือรับประกันว่าเขาจะดีตลอดไป หรือจากคนไม่ดี วันหนึ่งเขาอาจจะค้นพบอะไรบางอย่างในชีวิตที่อาจเปลี่ยนให้เป็นคนดีได้ คนรวยที่กลายเป็นคนเคยรวยเราก็เห็นตัวอย่างมาเยอะ คนจนที่มุ่งมั่นสร้างจนมีทุกอย่างก็มีให้เห็น คนสวยก็ต้องมีวันที่ไม่สวย คนหน้าตาไม่ดีถ้าปรับลุคเปลี่ยนโน่นนั่นนี่ก็กลายเป็นคนดูดีขึ้น คนฉลาดก็ใช่ว่าจะไม่มีวันโง่ คนที่ไอคิวในสมองน้อยกว่าก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะต้องอยู่แค่นั้น คนเราพัฒนากันได้ ทั้งการเรียนรู้และฝึกฝน คนเข้มแข็งคงต้องมีวันที่อ่อนแอ เหมือนกับคนที่อ่อนแอเขาอาจจะแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ คนน่ารักก็อาจเป็นคนไม่น่ารักขึ้นมา และคนไม่น่ารักก็ทำตัวให้น่ารักได้ คนพิเศษที่อาจกลายเป็นคนธรรมดา ๆ คนหนึ่ง หรือคนธรรมดาที่แทบไม่มีบทบาทอะไร เขาก็อาจจะลุกขึ้นพลิกผันให้ตัวเองไปอยู่จุดที่ใคร ๆ ก็ต้องหันกลับมามอง
คนในแต่ละแบบก็ย่อมมีวันที่จะเปลี่ยนแบบกันได้ อาจจะขึ้นอยู่กับองค์ประกอบ สภาวะแวดล้อม แรงกดดันในจิตใจ ความหวัง ความฝัน หรืออะไรก็ตามแต่ และนั่นมันทำให้เราเป็นคนอีกแบบได้เสมอ
แต่มีอยู่แบบหนึ่งที่ไม่อาจเปลี่ยนได้ มีอยู่แบบเดียวที่ไม่ว่าต้องทำอะไร เรายังคงต้องอยู่แบบนั้น นั่นคือ ถ้าเราแบ่งกันตามความรู้สึกในหัวใจ ผลลัพธ์ที่ได้จะออกมาเป็น คนที่ถูกรัก และคนที่ไม่ถูกเลือก
ถ้าเราเป็นคนในแบบที่ไม่ถูกเลือก
ต่อให้เราพยายามแค่ไหน ถ้าเขาไม่เลือกเรา ให้ตายเขาก็ไม่เลือก
ถ้าเราเป็นคนในแบบที่ไม่ถูกรัก
ต่อให้เรารักเขาแค่ไหน ถ้าเขาไม่รัก ยังไงก็ไม่อาจจะรัก
อาจจะได้มาแค่ความเห็นใจ ในความพยายามทุ่มเทหรืออะไรก็ตาม
แต่เราไม่อาจได้ความรักคืนกลับมา
คนที่ไม่ถูกเลือก ที่ไม่สามารถก้าวข้ามเส้นแบ่งมายืนอยู่ในฝั่งของคนที่ถูกรัก
คงไม่มีทางและอาจจะไม่มีวัน
เป็นคนแบบเดียวที่ไม่อาจจะกลายเป็นอีกแบบได้เลย
และเป็นแบบเดียวที่เชื่อว่าคงไม่มีใครอยากเป็น






