คนที่คุณอาจจะรู้สึก

อาจมี “คนที่คุณอาจจะรู้จัก”
ที่คุณยังไม่ได้รับเป็นเพื่อนได้ในโลกโซเชียลอยู่มากมาย
 
ก็แค่กดปุ่มขอเป็นเพื่อน
ก็จะได้ติดต่อกัน ได้พูดคุยกัน
 
แต่ “คนที่คุณอาจจะรู้สึก” ในโลกของความเป็นจริง
อาจมีอยู่แค่ไม่กี่คน
หรืออาจจะมีแค่คนเดียวก็ได้
 
คนที่รู้สึก “ชอบ”
รู้สึก “รัก”
รู้สึก ”คิดถึง”
 
แต่มันก็ไม่มีปุ่มอะไร
ที่กดแล้ว เขาคนนั้นจะรับรู้ถึงความรู้สึกนี้
 
ถ้าอยากให้เขารู้
ก็คงต้องทำใจให้กล้า และบอกเขาไปตรงๆ
 
หรือไม่ก็ต้องเก็บความรู้สึกดีๆ นี้ไว้กับตัวเองตลอดไป
 
เคยมีคำพูดที่ว่า
ถ้าบอกไปก็ยังมีโอกาส
แต่ถ้าไม่บอก ทุกอย่างก็คือศูนย์
 
แต่การพูดความรู้สึกออกไป
แล้วผลที่ได้กลับกลายเป็นติดลบ
เพราะมันไม่อาจกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก
ก็อาจเกิดขึ้นได้เช่นเดียวกัน
 
ถ้าอยากบอกก็จงบอก
แล้วรับความจริงที่จะเกิดขึ้นให้ได้ตรงนั้น
 
หรือถ้าอยากเก็บก็จงเก็บ
แล้วปล่อยให้มันเป็นความลับทางใจกับตัวเองอยู่แบบนี้
 
เพราะสุดท้าย
ไม่ว่าคุณเลือกจะบอกไป หรือเลือกจะเก็บไว้
สิ่งที่เลือกมันจะทำให้ทุกข์หรือสุขมากกว่ากัน
 
การตัดสินใจก็ขึ้นอยู่กับคุณคนเดียวเท่านั้น
 
แต่ให้ฟังเสียงของตัวเองมากกว่าเสียงของคนอื่น
และคิดก่อนที่จะทำอะไรลงไป
 
ไม่ใช่แค่เรื่องความรู้สึกเพียงอย่างเดียว
แต่คงเป็นทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
 
มันมักจะมีทางเลือกให้ต้องตัดสินใจเสมอๆ
ว่าควรจะทำหรือไม่ทำอะไร
ควรจะเดินไปในเส้นทางนี้หรือเส้นทางไหนดี
 
คำแนะนำของคนอื่น เป็นได้แค่กำลังเสริม
แต่กำลังหลัก ก็คือตัวคุณเอง
ที่ต้องเลือกสิ่งที่ใช่ที่สุดให้กับตัวเอง
 
ไม่มีใครรู้ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
แต่ก่อนที่จะเลือกทำ
คิดให้ดีก่อน ทบทวนให้ดีก่อน
ให้ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ในตอนนั้น
 
ส่วนผลที่ได้จะออกมาเป็นอย่างไร
อย่างน้อยก็ยังได้บอกตัวเอง
ว่าเราคิดและตัดสินใจได้ดีที่สุดแล้วในตอนนั้น
ก็แค่กล้ายอมรับ และเดินหน้าต่อไป
 
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการบอกรักใครสักคน
หรือเรื่องการใช้ชีวิตของตัวเองก็ตาม