17 วัน...ละทิ้งปณิธานปีใหม่

พอปีใหม่ทุกคนจะมีการทำปณิธานปีใหม่ (wish list หรือ New year resolution ) ที่จะกำหนด ความฝัน ความหวังว่าจะเห็นตัวเองเปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็น การออกกำลังกาย
ลดความอ้วน การท่องเที่ยว เลิกสูบบุหรี่ ทานอาหารสุขภาพ ฝึกภาษา เรียนวาดรูป เป็นต้น

แต่ที่น่าประหลาดใจ ก็คือว่า คนที่เคยประกาศปณิธานตัวเองในช่วงปีใหม่ พอถึงสิ้นปีกลับพบแต่เป้าหมายที่ไม่สำเร็จเลย

ในต่างประเทศมีการทำวิจัยพบว่าคนส่วนใหญ่ที่ตั้งปณิธานปีใหม่ มักจะล้มเหลวหรือยกเลิกไม่ทำเลย ถึง 90 % และส่วนใหญ่ตัดสินใจจะล้มเลิกภายในเดือนมกราคม จนมีวันเฉลิมฉลองการละทิ้งปณิธานปีใหม่ในวันที่ 17 มกราคมของทุกปี หรือที่เรียกกันว่าวัน Ditch New Year’s Resolution ซึ่งการมีวันละทิ้งปณิธานนี้ ก็มีข้อจูงใจใครหลายๆ คนว่า คนเราควรจะละวางภาระหน้าที่ที่หนักอึ้งในระยะยาว และมาเสพสุขกับปัจจุบันกันดีกว่า แต่อีกด้านหนึ่งคงสะท้อนว่า ในเมื่อฉันจะทำไม่สำเร็จแล้ว ฉันจะฉลองความล้มเหลวแทนเลยแล้วกัน ในวันนี้จึงมีร้านอาหาร ร้านเหล้าหรือร้านไอศครีมมากมายที่เห็นโอกาสประกาศลดราคาอยู่เหมือนกันครับ

สาเหตุส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะการรอฟังผลลัพธ์ในระยะสั้นนั้นเป็นเรื่องง่าย สบายใจกว่าการอดทนและรอคอยเสพความสำเร็จในระยะยาว

ไม่น่าแปลกใจว่า ทำไมคนที่ตั้งปณิธานว่าจะลดน้ำหนักถึงเลือกกินไอศครีม ขนมหวานกับเค้กก้อนโตแทนที่จะออกไปวิ่ง

แม้หลายคนจะเลือกเฉลิมฉลองการละทิ้งปณิธานของตัวเองไปด้วยความโล่งอก โล่งใจ ฟังดูแล้วการล้มเลิกสิ่งที่ตั้งใจไว้ไม่กี่ข้อในช่วงของปีใหม่ คงเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ

แต่เมื่อล้มเหลวปณิธานในปีนี้ไปแล้ว การตั้งปณิธานเรื่องเดิมซ้ำๆ ในปีถัดไป มักจะทำให้หลายคนท้อแท้ เบื่อหน่าย หรือถ้าเลวร้ายกว่านั้นคือคนๆ นั้นรู้สึกขาดความเคารพหรือความเชื่อมั่นในตัวเองไปเลยก็มี

ผมก็เป็นคนหนึ่งเหมือนกันครับ ที่พอเห็นพี่ เพื่อน น้อง ป่าวประกาศปณิธานของตัวเองบนหน้าโลกออนไลน์ ก็ลองมานั่งคิดดูว่าเราจะวางปณิธานปีใหม่เรื่องอะไรดี?

ผมมีวิธีสำรวจตัวเองง่ายๆ ครับ แค่ 2 ข้อ (ใครๆ ก็ใช้ได้ เช่นกัน)
1. สิ่งที่ผมทำได้ดี กับ
2. สิ่งที่อยากพัฒนาเพิ่มเติมขึ้นอีก
จากการสำรวจตัวเองผ่าน 2 คำถามนั้นแล้ว

ผมก็พบว่า สิ่งที่พบทำได้ดีและอยากพัฒนาขึ้นไปอีก คือการ "โค้ช" (coaching) ที่เราไปร่ำเรียนมา พอมีความรู้ระดับหนึ่ง

แต่ก็อยากฝึกฝน ทักษะนี้ให้ดีขึ้น ลองใช้เครื่องมือต่างๆ ที่คุ้นเคยมา ให้เราไม่ลืมทักษะนี้ไป

ผมเลยตั้งปณิธานของตัวเองง่ายๆ เลยครับว่า

ปีนี้ (2018) ผมอยากมีส่วนร่วมในความสำเร็จของผู้อื่นด้วยวิธีการอาสาโค้ชให้กับคนจำนวน 18 คน (ผมเอาตัวเลขมาจากท้ายปีนี่แหละครับ) โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย

กติกาง่ายๆ ที่วางไว้ตอนนั้น คือ ขอคนที่มีความฝัน เป้าหมายหรืออยากทำปณิธานของตัวเองสักหนึ่งอย่างที่อยากทำให้สำเร็จในปีนี้ และสามารถโค้ชต่อเนื่องกันได้ประมาณ 4-6 ครั้ง ใช้เวลาในการพูดคุยกันครั้งละ 1 -2 ชั่วโมง

พอป่าวประกาศออกไป ก็มีคนสนใจอยู่พอสมควรเลยครับ และผมก็ได้ โค้ชชี (ผู้รับคำปรึกษา) อาสา ที่อยากพัฒนาศักยภาพของตัวเอง มาได้ถึง 16 คน ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็น พี่ เพื่อน น้องที่เรารู้จักหรือคุ้นเคยกัน

ผ่านปีใหม่มาได้หลายวันแล้ว ผมเริ่มโค้ชตามปณิธานที่ผมวางเอาไว้มาได้ถึง 4 ครั้งแล้วครับ
เป็นการเริ่มต้นที่ดีเลย

แต่ว่าเส้นทางนี้ยังอีกยาวไกลครับ เพราะอย่างที่ผมตั้งเป้าหมายไว้ตอนแรกคือการโค้ชต่อเนื่อง ให้แก่คนทั้ง 16 คนที่มาลงชื่อเอาไว้ อย่างน้อยคนละ 4-6 ครั้ง เท่ากับว่า ภายในช่วงครึ่งปี (หรืออาจจะถึงสิ้นปี) ผมต้องโค้ชอย่างน้อย 64 ครั้งขึ้นไปเลยทีเดียว

ผมว่าสิ่งสำคัญว่า เราจะทำได้สำเร็จอย่างที่เราตั้งใจเอาไว้หรือไม่ คือ การที่คุณสามารถค่อยๆ ขยับเข้าใกล้เป้าหมายทีละนิดอย่างที่ตั้งปณิธานเอาไว้มากกว่า

พอเขียนมาถึงตอนนี้ ผมมีคำถามง่ายๆ ที่อยากลองถามทุกคนกันบ้างครับ
วันที่ 17 มกราคม ปีนี้
คุณกำลังนั่งกินไอศครีมหรือเริ่มเดินเล่นที่สวนสาธารณะแถวบ้านกันครับ
 
เครดิตภาพ
https://unsplash.com/photos/kEFrAFKY6Sk
https://unsplash.com/photos/-837JygbCJo