OPINION

เหตุผลที่เราไม่น่าจะต้องอยู่ตัวคนเดียว

JAZZYKWANG
4 ต.ค. 2560
การพึ่งพา การให้กำลังใจ และการเติมเต็ม ล้วนเป็นส่วนผสมที่ทำให้สังคมเราน่าอยู่ขึ้นเป็นไหนๆ อีกทั้งจะด้านความสัมพันธ์ หากไม่เอาแก้วแหวนเงินทองมากองตรงหน้า แต่หันมาโฟกัสในสิ่งที่พอจะเติมเต็มให้ชีวิตของกันและกันสมบูรณ์ขึ้นมาได้ นั่นก็อาจจะเป็นคำตอบว่า แล้วเราจะอยู่คนเดียวให้โลกมันเอียงๆไปทำไมล่ะ เพราะเมื่ออีกคนกำลังจะเติมเต็มให้โลกของคุณสมบูรณ์และน่าอยู่ขึ้น มันก็เป็นสิ่งที่ดีไม่ใช่หรอ :)
 
เราเคยพบเหตุผลตัดพ้อมากมายจากคนที่เจอเหตุการณ์ร้ายๆในชีวิต
 
“พอทีเถอะ ต่อไปนี้จะอยู่คนเดียว จะใช้ชีวิตคนเดียวแบบไม่พึ่งพาใคร”
 
“เข็ดแล้วกับการไว้ใจใคร ต่อแต่นี้จะขออยู่คนเดียว”
 
“ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนนั่นดีที่สุด”
 
“ไม่อยากมีใครอีกแล้วจริงๆ จะขออยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต”
 
“โดนหักหลังมันเจ็บนะ”
 
หลายคำตัดพ้อ หลายเหตุผลที่เจอผุดขึ้นในหลายสถานการณ์ ทำให้เรากล้าพูดได้ว่า “เราจะขออยู่คนเดียวไปจนตาย” แต่จนแล้วจนรอด ความโดดเดี่ยวนั้นไม่ยั่งยืนหรอก ชีวิตเราจะทนเหงาให้มันเฉาแห้งตายเหมือนใบไม้ใบหญ้าไปได้อย่างไร พอถึงจุดๆนึงแล้ว ตัวเราเองจะทนระดับความเดียวดายของตัวเองไม่ได้ พอชีวิตมันเสียสูญ  ปฏิกิริยาในร่างกายก็เริ่มมีกระบวนการแจ้งเตือนในโหมดแห่งการค้นหา หาคนที่ใจเชื่อว่าจะพึ่งพาและเยียวยาใจของเราได้ พอถึงจุดนั้น เราจะออกตามหาทันที
 
เมื่อมนุษย์เป็นสัตว์สังคมที่มีวาจาเด็ดขาดจนกล้าประกาศตนว่าจะอยู่คนเดียว แค่นี้ก็ดูสวนทางเป็นไหนๆ เลยทำให้ช่วงเวลาแห่งการโดดเดี่ยวนั้นหายจากไป แล้วเราก็พาเพื่อนใหม่เข้ามาในชีวิตในรูปแบบต่างๆ ทั้งเพื่อน คนรัก คนรู้จัก กัลยาณมิตร หรือจะให้คำจำกัดความว่าเป็นอะไรก็ว่าไป แต่ทั้งหมดทั้งมวลล้วนบอกว่า เราอยู่คนเดียวบนโลกใบนี้ไม่ได้หรอก ชีวิตเราไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้น

 
 
แล้วเหตุผลใดบ้างที่ถึงจุดๆหนึ่ง เราอาจจะต้องหาใครไว้หันมานั่งยิ้มกันสักที เราจึงได้ลองถามคนรอบข้างว่ามีเหตุผลอะไรบ้าง
 
“เวลาเหนื่อยมากๆแล้วหันไปไม่เจอใคร มันท้อนะคะ มีใครให้หันไปพิงไหล่บ้างมันก็ดี” ปุ้ม เจ้าของธุรกิจ
 
“เราไม่เคยไม่มีแฟนเลย พอลองหยุดเป็นโสดสักแปป รู้สึกชีวิตมันเคว้งมาก เราไม่มีใครให้เอาอกเอาใจ ให้หวานใส่อะไรแบบนั้น เราว่าชีวิตมันเหี่ยวๆ ไม่มีแรงบันดาลใจ” โจ้ นักถ่ายภาพ
 
“ทุกวันนี้เราทำธุรกิจส่งออก เราต้องใช้สายป่านและพาร์ทเนอร์หลายส่วนมาก แค่นี้ก็น่าจะเป็นคำตอบได้ว่า ทำไมเราถึงอยู่คนเดียวในโลกไม่ได้” เป้ นักธุรกิจ
 
“เราโชคดีมากที่เราได้เพื่อนบ้านที่น่ารักมาก เวลาเราตากผ้าไว้แล้วฝนตกแล้วเราไม่อยู่บ้าน เขาจะมาช่วยเก็บ แล้วเวลาเราไปเที่ยวที่ไหนก็จะซื้อขนมมาให้ พึ่งพากันได้แบบนี้ ดีมากเลย” ป้าพร แม่ค้า
 
“ผมเคยล้มเหลวกับชีวิตรักมาครั้งนึง แล้วคิดว่าจะไม่มีใครอีกต่อไปแล้วล่ะ จนวันหนึ่งผมได้เข้าใจว่า เราไม่จำเป็นต้องขังตัวเองไว้ในจุดเดิมๆ เราเริ่มต้นใหม่ได้ เรามีชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเก่าได้ มันมีโอกาสจะซ้ำสองแต่มันไม่เสมอไปเพราะเรามีบทเรียน เลยทำให้ผมเปิดใจ แล้วผมก็เจอคนที่จะเข้ามาเติมเต็มชีวิต ซึ่งมันก็สมบูรณ์มากๆ” ฟาร์ม นักร้อง
 
จากเหตุผลบางส่วนที่พอจะเขียนมาให้เป็นข้อมูลกับคุณผู้อ่านได้ แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วว่า ทำไมเราถึงไม่น่าจะอยู่คนเดียวในโลกใบนี้ ซึ่งถึงแม้ว่าคุณจะเจอเรื่องร้ายๆมาสารพัดเรื่อง จนไม่อยากจะพึ่งพาใครอีก แต่อย่าลืมว่า โลกเราน่าอยู่แค่เราหันมายิ้มให้กัน แล้วมันก็ดีมากที่เวลาเราท้อ ไม่มีแรงบันดาลใจ หรือหมดพลังก็ยังมีคนข้างๆให้กอดและตบไหล่เป็นกำลังใจ รวมถึงช่วงเวลาที่เราสุข เคยเป็นกันไหมที่เวลาดีใจมากๆกับเรื่องหนึ่ง แล้วอยากโทรเล่าให้ใครฟังเดี๋ยวนั้น นั่นล่ะ คือการส่งต่อความสุข แบ่งปันกันออกไป
 
ตราบใดที่มนุษย์เป็นสัตว์สังคม และแม้ว่าจำนวนประชากรบนโลกใบนี้จะลงท้ายด้วยเลขคู่หรือเลขคี่ ทั้งหมดนี้ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่คุณก็น่าจะมีคนข้างๆตัวให้หันไปยิ้ม หัวเราะ ร้องไห้ ด้วยกันบ้าง ไม่ต้องไปผูกใจเจ็บ ขังตัวเองอยู่ในห้องเดิมๆ เดินออกมาแล้วเปิดใจพบคนใหม่ๆ แค่นี้คุณก็ไม่น่าจะอยู่คนเดียวในโลกแล้วนะ แฮปปี้ แฮปปี้ :)
 
About the Author
นักคิดแก้โจทย์ธุรกิจและสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้คนในทุกๆวัน ที่เพจ jazzykwangandfriends
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
 อย่าดูถูกกะหรี่ไทยด้วยการจ่ายค่าตัวถูกๆ เพราะฉันยังต้องหาเงินเลี้ยงดูครอบครัวและยังเป็นเด็กแท็ก

 
 
เวลาที่คุณมีแฟนเด็กหรือว่าเป็นวัยรุ่นหนุ่มสาว  เขาจะไม่พิถีพิถันและใส่ใจในรายละเอียดเท่ากับคนที่มีอายุและมากประสบการณ์อย่างแน่นอน  เขาจะละเมียดละไม ไม่เร่งรีบ ค่อยๆทำ ค่อยๆเล้าโลม อารมณ์คุณจะค่อยๆไต่ขึ้นไปเรื่อยๆทีละระดับ  รู้ตัวอีกทีคุณก็กำลังฟินอ้าปากค้าง  ครางเสียงหลงไปซะแล้ว