เรื่องในใจหรือความในใจ คือสิ่งที่อยู่ภายในจิตใจ ถ้าเราไม่พูดหรือไม่แสดงออกไป แน่นอนว่าย่อมไม่มีใครรู้
คนที่รู้ ก็จะมีอยู่แค่เจ้าของความรู้สึกนั้น
ถามว่าจำเป็นไหม ที่เราต้องบอกสิ่งที่เราคิดให้คนอื่นรู้
ก็อาจจะจำเป็นในบางสถานการณ์ เช่น ถ้าบอกแล้ว เรื่องที่หนักหนาจะเบาบางจางลง เป็นการบอกเพื่อให้สภาวะตอนนั้นดีขึ้น ไม่อึมครึม ก็ควรบอกให้เขารู้ แต่บางเรื่องถ้าพูดออกไปแล้วไม่ทำให้อะไรดีขึ้น หรือมีแต่จะแย่ลง ก็ไม่น่าจะต้องบอกใคร
การที่เราพูดออกไป โดยไม่ทันได้คิด แต่กลับพูดไปให้ตรงกับที่ใจคิดเลย มันอาจจะกระทบทั้งความรู้สึกและความสัมพันธ์ของคนทั้งสองคนได้
และนี่เป็นคำแนะนำเล็กๆ ว่าบางเรื่อง ควรเก็บเอาไว้แค่ในใจ อย่าพูดออกไป นั่นแหละน่าจะดีที่สุด
1.ความเป็นไปของอีกฝ่าย
เวลาเจอกับคนบางคน เป็นไหม ที่เรามักจะโดนทักว่า ทำไมอ้วนจัง ไปทำอะไรมา จริงๆ ก็อยากบอกไม่ได้ทำอะไร ก็แค่กินเอง หรือทำไมโทรมจังพักนี้ ซึ่งคนพูดหลายคนมักจะบอกเหตุผลว่า การพูดแบบนี้คือจริงใจ รู้สึกอะไรคิดแบบไหนก็พูดตรงๆ แต่อยากให้เอาใจเขามาใส่ใจเราหน่อย พูดแล้วคนฟังก็เสียเซลฟ์ คนพูดก็ไม่เห็นจะได้อะไรขึ้นมา นอกจากได้พูด แค่นั้นจริงๆ และความจริงใจหรือการเป็นคนตรงๆมันก็แสดงออกได้อีกหลายทางมากกว่าพูดต่อกันแบบนี้
2.ความรู้สึกดีๆ
โดยเฉพาะความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้กับคนที่ไม่มีทางจะเป็นไปได้ เพราะพูดไปแล้ว มันก็เหมือนเป็นการผลักภาระความรับผิดขอบไปให้อีกฝ่าย คนพูดก็อาจจะสบายใจ แต่คนฟังล่ะ ถ้าเขาชอบเราก็ดีไป ถ้าเขาไม่ชอบ มันก็ดูจะไม่ยุติธรรมกับเขาเหมือนกัน บางทีเขาไม่จำเป็นต้องรับรู้เลยก็ได้ รู้แล้วจะเข้าหน้ากันติดไหม ทุกคนมีสิทธิ์จะรัก จะชอบ แต่อย่าให้คำพูดของเรากลายอะไรสักอย่างที่ทำให้เขาต้องอึดอัด ลองนึกในทางกลับกัน ถ้าคุณไม่ชอบ แต่วันหนึ่งมีคนมาบอกกับคุณว่าชอบ คุณจะรู้สึกยังไง คนพูดก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก โล่งใจได้พูด แต่ภูเขาลูกนั้น มันแค่เปลี่ยนย้ายที่ มาตั้งอยู่ตรงหน้าของคนฟังแทนเสียเอง
3.คำพูดเวลาโกรธ
ไม่ว่าจะรู้สึกอะไรแคไหน อย่าพูดทุกอย่างที่คุณคิดตอนโกรธ เพราะนั่นอาจเป็นแค่เรื่องจริง 10 เปอร์เซ็นต์ ที่เหลือมันคืออารมณ์ ที่พร้อมจะฟาดฟันให้ทุกอย่างมีแต่พังกับพัง เมื่อเวลาที่ทุกอย่างสงบลงแล้ว คุณจะพบว่า สิ่งที่เหลือทิ้งไว้มันคือร่องรอยความเสียหายทางใจ ที่คนฟังอาจจะลืมมันไปได้ง่ายๆ หรือไม่ เขาก็อาจจะไม่มีวันลืมสิ่งที่คุณพูดในวันนั้นได้เลย
เรื่องในใจ ที่ๆ ควรอยู่ที่สุดก็คือข้างในใจ
การพูดออกไป แน่นอนว่า เราต้องรับยอมรับผลที่ตามมา
เช่นว่า คนฟังจะรับสิ่งที่เราบอกได้ไหม
เขาจะรู้สึกกับเราต่อไปยังไง
หลายคนไม่ชอบเก็บความรู้สึก คิดแต่ว่าอยากพูดอะไรก็พูดเลย
จริงๆ คุณคิดได้ แต่สิ่งที่พูดออกไป อาจไม่จำเป็นต้องให้ตรงกับที่คิด
ลองบิดให้เป็นอีกแบบ ปรับคำพูดให้เอียงออกไป
เบาลง นุ่มลง
แต่ยังคงความหมายที่คุณอยากจะสื่อ
ผลลัพธ์ก็จะได้เป็นตรงกันข้าม และอาจจะดีต่อกันทั้งสองฝ่าย
ไม่มีใครต้องมาเจ็บ หรือไม่พอใจ กับคำพูดในสิ่งที่คนพูดคิด
และก็พูดมันออกมา
เรื่องในใจ คือสิ่งที่อยู่ในใจ
ถ้าเราไม่บอกออกไป ก็ไม่มีใครรู้
แต่ถ้าเราจะต้องพูดให้คนอื่นรู้
อย่าให้คำพูดหรือสิ่งที่เราคิดอยู่ข้างใน
ต้องไปทำร้ายใคร ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม
เรื่องที่เกี่ยวข้อง
ปิยะภัทร์ ศักดาประยูร
ในวันที่โลกหมุนเร็วเช่นทุกวันนี้ เรายังมีความรู้สึกสุนทรีย์กับอะไรเหลืออยู่บ้าง?
