เราตกหลุมรักกับ(คนที่เป็น)บ้านของเรา

เวลาเหนื่อยเราอยากกลับบ้าน
เวลาเราคิดถึงคนที่บ้าน เราอยากกลับบ้าน
เวลาเราท้อเราเบื่อ เราอยากกลับไปบ่นกับคนที่บ้าน
 
เพราะอะไร เราถึงอยากกลับบ้าน
 
ก็เพราะ บ้าน คือสิ่งที่เติมเต็มความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์ คือองค์ประกอบหนึ่งในปัจจัยสี่ นอกจากจะเป็นที่พักอาศัยแล้ว บ้าน ยังให้ความรู้สึกที่ไม่สามารถหาได้จากที่ไหน ความรู้สึกนั้นคือความรู้สึกปลอดภัย ไม่ว่าเราจะนอนโรงแรมที่หรูขนาดไหน ก็ไม่สบายกาย และสบายใจ เหมือนกับนอนที่ “บ้าน”
 
คนเราไขว่คว้าหาใครสักคนที่จะเป็นบ้านของเราเสมอ
 
ใครสักคนที่ทำให้รู้สึกว่า เราสามารถปล่อยตัว ปล่อยใจ และบอกเล่าทุกอย่างได้ ซึ่งความรู้สึกแน่ใจว่าใครคนนึงเป็นบ้านของเราคงไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดที่ชัดเจนได้
 
Paul Hudson นักเขียนชาวอังกฤษเคยกล่าวถึงความรู้สึกนี้ไว้ว่า “You Know You’re In Love When Home Becomes A Person, Not A Place.” คุณจะมั่นใจได้ว่าคุณกำลังตกหลุมรักก็ต่อเมื่อคนๆนึงได้กลายเป็น “บ้าน”ของคุณ ไม่ใช่เพียงแค่สถานที่ธรรมดาๆสถานที่นึง
 
แล้ว.. เราจะรู้ได้ยังไงว่า คนไหน ที่เป็นบ้านของเรา
 
คนๆนึงที่เราจะไม่ได้แค่อยากจะใช้เวลาให้ผ่านไปแค่แต่ละวัน หากแต่เฝ้ารอที่จะตื่นมาพบหน้าเขาในทุกๆเช้า
คนๆนึงที่รับความเป็นเราได้ทุกอย่าง ไม่ว่าในวันนั้น เราจะงี่เง่าที่สุดแค่ไหน เพราะเขารู้ว่าเราไม่ได้เป็นแบบนี้ทุกวัน
คนๆนึง ที่ไม่ว่าเราจะดูแย่ในสายตาคนอื่นแค่ไหน เราจะดูดีในสายตาของเขาเสมอ
คนๆนึงที่มองเข้าไปในตาของเรา และจับได้ว่าเรากำลังพูดโกหก หรือแม้กระทั่งว่าเรามีเรื่องราวอะไรอยู่ในใจ โดยที่เราไม่แม้แต่พยายามอธิบาย
คนๆนึงที่เปิดให้เราได้เข้าไปอยู่ในโลกของเขา
 
จุดเชื่อมต่อเล็กๆนี่แหละ ที่เราไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ แต่มันคืออาการเป็นสุข ที่คนๆนึงยอมให้เราแชร์ความรู้สึกในจุดเล็กๆนั้นไปด้วยกัน
เพราะการเปิดใจเป็นสิ่งสำคัญ เมื่อใดก็ตามที่คนสองคนเปิดใจให้กันและกันอย่างแท้จริง นั่นเเหละ คือช่วงเวลาที่คนทั้งคู่จะเริ่มเป็นบ้านของกันเเละกัน
 
Find “the one” who makes you feel like home..
 
ข้อมูลอ้างอิงจาก http://elitedaily.com/dating/love-home-person-place/1266580/