อยากเข้าใจใครเราต้องรู้จักฟัง

ผมเชื่อว่าทุกคนต้องเคยผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก มีทั้งความอึดอัด ความรู้สึกเศร้าใจ เผชิญกับความเครียดต่างๆนานๆหลายรูปแบบ ภายในใจเต็มไปด้วยความอัดอั้นอยากจะเล่าอยากที่จะระบายเรื่องราวที่ประสบพบเจอให้กับใครสักคนนึงฟัง คนที่รับฟังอย่างเข้าใจ แต่เคยไหมเมื่อเวลาเรากำลังเล่าความทุกข์ในใจของเราออกมาให้ใครสักคนนึงฟัง เรากลับโดนแทรกด้วยความเห็นของเขาอยู่ตลอดเวลา โดนคำตำหนิตัดสินถึงการกระทำของเราแบบเจ็บช้ำน้ำใจให้อาการมันหนักมากขึ้นกว่าเดิม แทนที่เราจะได้ระบายให้สบายใจขึ้น แต่เรากลับรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเหมือนกับว่าโลกนี้มันไม่มีใครเข้าใจเราเลยหรอว่ะ ทั้งๆที่เราเองแค่อยากจะหาใครสักคนนึงมาอยู่เคียงข้างเราและเข้าใจในสิ่งที่เราพูด หรือแค่บอกเราเพียงคำว่า “เราเข้าใจ”
 
ถ้าเกริ่นถึงเรื่องราวกับตัวผมเอง เมื่อช่วงปีที่ผ่านมาผมเพิ่งเลิกกับแฟนที่คบกันมานานเกือบ4ปี ในตอนนั้นผมตัดสินใจที่จะแต่งงานกับเธอ แต่สุดท้ายมันกลับไม่เป็นอย่างที่ฝัน คุณคงจะคาดเดากันได้ไหมว่าผมจะเศร้าเสียใจขนาดไหน แน่นอนว่าผมแทบจะเป็นบ้าไปเลยละ และก็ดราม่าต่อเนื่องติดกันเป็นเวลานานหลายวันทีเดียว สิ่งที่ผมต้องการในตอนนั้นมานั่งคิดดูแล้ว จริงๆผมเพียงแค่อยากจะเล่าอยากจะระบายเรื่องราวความเศร้าของผมให้ใครสักคนนึงฟัง แต่ทำไมมันกลับหายากจัง แม้แต่คนในครอบครัวผมเองบางครั้งยังแย่งผมพูดในขณะที่ผมนั้นยังเล่าไม่จบเสียด้วยซ้ำ มันน่าขำดีนะที่การหาใครสักคนเป็นที่ระบายอย่างสบายใจมันไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน ใครเจอแล้วก็ถือว่าโชคดีมากๆ เก็บเขาไว้ใกล้ๆตัวนะ
 
ผมเข้าใจนะว่าคนรอบข้างที่เราไประบายความทุกข์ให้กับเขาฟัง เขาก็อยากจะช่วย ต่างคนต่างอยากจะให้คำแนะนำดีๆที่เต็มเป็นด้วยความหวังดีเพื่อให้ผมได้หายเศร้า แต่มันกลับยิ่งทำให้ความทุกข์ผมมันยังคงคั่งค้างอยู่ในใจเพราะว่ามันไม่ได้ถูกปล่อยออกมา ผมจึงเข้าใจและค้นพบความจริงที่ว่า จริงๆแล้วเราไม่ได้ต้องการคำแนะนำหรือคำปลอบใจที่ดีที่สุดเลย เราเพียงแค่ต้องการใครสักคนที่นั่งข้างเราและฟังเราพูดและได้ระบายจนหมดหัวใจแค่นั้นก็พอ
 
ผมเลยอยากจะแนะนำทุกๆคนที่มักจะหลงลืมการฟัง แล้วสนใจเพียงแต่การพูด ให้คุณได้ตระหนักถึงความสำคัญของการฟัง และเพื่อให้คุณได้กลายเป็นคนแรกที่เขามักจะนึกถึง หรือคนที่เขารู้สึกโชคดีที่มีคุณอยู่เคียงข้าง! เพราะคุณคือคนที่เข้าใจเขา! และกลายเป็นคนสำคัญของเขา! ถ้าอยากเป็นคนสำคัญต้องรู้จักฟัง และฟังอย่างเข้าใจด้วยนะ
เทคนิคการฟังก็คือ

1.ฟังอย่างไร้อคติ  คุณต้องฟังอย่างไร้อคติใดๆ ไม่ว่าความคิดความเห็นของเขามันจะฟังดูโง่งี่เง่าแค่ไหนก็ตาม คุณต้องตั้งใจฟังและพยายามทำความเข้าใจ เปิดใจให้กว้างๆ ลองมองมุมอื่นๆดูบ้าง

2.อย่าขัดใจ อย่าขัดเขาหรือพูดแทรกในขณะที่เขากำลังพร่ำบ่นหรือระบายความอึดอัดของเขา เป็นธรรมดาเมื่อเราฟังเรื่องอะไรก็แล้วแต่ทุกคนจะมีความเห็นในหัวที่อยากจะพูด อยากจะเสนอมันออกไปว่าให้ลองวิธีนี้ไหม แต่อย่าลืมว่าเขายังระบายมันออกมาไม่หมดเลย คุณต้องปล่อยให้เขาไหลไป ให้เขาได้พรั่งพรูความอึดอัดมันออกมาก่อน เหมือนดั่งคำที่ว่า “อย่าขัดใจโว้ย!”
 
3.ให้ความสำคัญ คุณต้องโฟกัสและให้ความสำคัญกับเรื่องที่เขาเล่า ด้วยการมองตาเขา สัมผัสตัวเขาด้วยการจับมือเขา หรือการตบไหล่เขาเบาๆเปรียบเสมือนว่าคุณอยู่เคียงข้างและเราคือทีมเดียวกัน อย่าแสลนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นเฟสบุ้ค หรือพิมไลน์หาใครในตอนนั้นเชียวนะ! เพราะมันจะถือว่าคุณไม่ได้สนใจหรือให้ความสำคัญกับความทุกข์ของเขาเลย
               
4.อย่าทวนกระแสน้ำ คุณต้องพยายามเอาใจเขามาใส่ใจเราให้มากๆ คิดว่าถ้าเราเกิดเป็นเขาขึ้นมา แล้วเราต้องเจอสถานการณ์แบบที่เขาเจอ เราจะทำยังไง อย่าพยายามอวดเก่งว่า โอ้ยถ้าเป็นฉันนะ ฉันจะทำอย่างโง่นอย่างงี้ อันนั้นเก็บไว้ก่อนเลย ตอนนี้หน้าที่คุณคือ พยายามเข้าใจเขา! และตามน้ำไปกับเขาก่อน
 
5.เราเข้าใจ คนที่กำลังอยู่ในภาวะเครียดหรือไม่สบายใจ เขาต้องการคนที่อยู่เคียงข้างเขา หรืออยู่ฝ่ายเดียวกับเขา ทุกครั้งที่มีช่องไฟ หรือช่องว่างขณะเขาเริ่มเงียบ ให้พยักหน้าแล้วมองเขาด้วยสายตาจริงใจ พร้อมกับพูดว่า “เราเข้าใจ” จากนั้นเมื่อเขารู้สึกว่าคุณกำลังเข้าใจเขาจริงๆ เขาก็จะเล่าเรื่องทั้งหมดต่อเนื่องอย่างหมดหัวใจเลยล่ะ และจากนั้นคุณก็จะได้เข้าไปนั่งในใจเขาและกลายเป็นดั่งที่พึ่งของเขาได้เลย เพราะคุณเป็นคนที่ทำให้เขารู้สึกสบายใจ อย่าลืมนะครับว่าโรคซึมเศร้านั้นก็เกิดจากการที่ไม่มีใครรับฟังและไม่มีใครเข้าใจเขา
 
และนี่คือเทคนิคง่ายๆที่ผมอยากให้นำไปลองใช้ดู เพราะผมว่าการฟังมันสำคัญมากเลยนะ อาจจะมากกว่าการพูดเสียด้วยซ้ำ เมื่อเรายิ่งฟัง เราจะยิ่งเข้าใจคนอื่นๆมากขึ้น การที่เราไม่ฟังกัน ทำให้เราไม่เข้าใจกัน ยกตัวอย่างเช่น เวลาคนเราทะเลาะกัน ถ้าสังเกตุให้ดีๆคือต่างคนต่างแทบจะไม่มีใครฟังกันเลย เสียงของเราในหัวจะดังกว่าเสียงของคนที่เราทะเลาะกันด้วยเสมอ เรามักจะใส่กันด้วยเหตุผลของเรา ด้วยอารมณ์ของเรา บางครั้งเราตะโกนใส่กันเพื่อหวังว่าเขาจะได้ยินเสียงของเราให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น จนเราหลงลืมที่จะฟังฝั่งตรงข้ามไปเลยว่าคนๆนั้นเขาก็คงมีอะไรอยากจะบอกเราเหมือนกัน ต่างคนต่างอยากจะให้เขามาเข้าใจเรา แต่กลับไม่มีใครตั้งใจฟังในสิ่งที่เขากำลังจะบอกเลย มันคงจะดีกว่าไหมถ้าเราปล่อยให้เขาได้พูดมันออกมาให้หมดก่อน

หัวใจคนเราบางครั้งมันก็เต็มไปด้วยสีดำจากความทุกข์ จากความไม่เข้าใจที่อยู่ในนั้น ถ้าเราให้เขาได้ปลดปล่อยมันออกมาจนหมดหัวใจ จนหัวใจกลับกลายมาเป็นสีขาวอีกครั้ง มันจะทำให้อะไรๆง่ายขึ้นเยอะ เพราะหลังจากที่คนเราได้ระบายความอึดอัดของตัวเองอย่างหมดหัวใจแล้ว หลังจากนั้นเขาก็พร้อมที่จะฟังคุณแล้ว คุณก็ค่อยๆอธิบายเรื่องราวให้เขาเข้าใจ หรือเพิ่มเติมสิ่งดีๆให้กับใจของเขา ด้วยกำลังใจของเรา ด้วยคำพูดดีๆ ด้วยคำขอโทษ หรือด้วยเพียงคำว่า “เข้าใจ” หัวใจของเขาอาจจะกลับกลายเป็นสีชมพูไปเลยก็ได้นะ
 
เครดิตรูปภาพจาก http://braintraffic.com/blog/how-to-listen