เรื่องที่เกี่ยวข้อง
วัลลภา วู
ในเมืองใหญ่แห่งหนึ่งที่ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ มีผู้คนมากมายใช้ชีวิตอยู่อย่างวุ่นวาย หลายคนทำตามที่คนอื่นสั่ง ในขณะที่อีกหลายคนทำตามเสียงดังๆ ของใจตัวเอง ..รวมถึงเจ้าดินสองทั้งสองแท่งที่เป็นเพื่อนรักกัน
หัสสยา อิสริยะเสรีกุล
ถึงท่าเรือที่หั่วเตี่ยน ข้างๆโรงหนังเก่า หรือโรงหนังศรีสาธร แถวบางรัก ที่คนสมัยนั้นคุ้นเคยดี ค่าโดยสารอยู่ที่สองแสนสองหมื่นหยวน อากงไม่แน่ใจว่าเทียบเป็นเงินไทยได้เท่าไร แต่ที่รู้คือ เงินเก็บทั้งหมดของอากงมีไม่พอค่าเรือ
