การทำงานในสังคมหมู่มากย่อมเจอคนทุกรูปแบบ บ้างมาดีบ้างมาร้ายก็จงศึกษานิสัยเพื่อเตรียมรับมือได้ทัน บทความนี้จึงรวบรวมกลุ่มบุคคลน่ารำคาญที่คุณมักเจอะเจอในที่ทำงาน แม้ไม่ได้มีพิษสงร้ายกาจแต่ก็น่ารำคาญจนอยากจะถีบตกตึก (อันนี้จินตนาการ)
ประจบเจ้านาย
Typeนี้มีทุกองค์กร เป็นประเภทที่ว่าฝีมือระดับกากแต่ฝีปากนี่ระดับโลก สกิลการทำงานแทบจะเป็นศูนย์แต่เวลาเข้าประชุมพรีเซนต์ตัวเองซะเป็นแม่ทัพสามก๊ก จริงๆแล้วบุคคลประเภทนี้ดูง่ายไม่นานเพื่อนร่วมงานก็คงจะพากันแอนตี้ และเชื่อไหมว่าลึกๆแล้วทุกคนก็รู้แต่ปล่อยไปตราบใดที่ยังมีผลประโยชน์อยู่ อาจจะรำคาญในบางครั้งแต่ก็คิดซะว่าในที่ทำงานมีปาหี่ให้ดู
ดราม่าควีน
'เล่นใหญ่ใส่ชฏา' คือนิยามของเธอ ทุกครั้งที่มีปัญหาเล็กเท่ามดมากระทบจิตใจเธอก็โวยวายตัดพ้อประหนึ่งว่าโดนประหารเจ็ดชั่วโคตร ในความเป็นจริงแล้วเธอไม่ใช่พวกน่ากลัวเท่าไหร่ เพียงแต่ว่าเป็นพวกเรียกร้องความสนใจและมีจิตใจบอบบางกว่าใครเขา ดังนั้นพอจะรับฟังก็รับฟังแต่อย่าอินเกินถ้ารำคาญก็เดินหนีแค่นั้น หากยังเป็นหนักเข้าคุณลองเปรยๆไปว่า "ทุกเรื่องมีทางออก หาดีๆ อย่าเพิ่งตีโพยตีพาย"
ขี้นินทา
ไม่มีใครในโลกนี้ไม่เคยโดนนินทา คุณต้องอยู่เหนือพวกปากหอยปากปูด้วยการ 'ช่างมัน...ฉันไม่แคร์' คุณมาทำงานหาเงินไม่ใช่มาเป็นนางงามมิตรภาพ ไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกคนในที่ทำงานรักคุณทั้งหมด ถึงแม้ว่าวันนี้คุณจะทำดีเพื่อสายตาคนอื่นแค่ไหน หากคนจะนินทาว่าร้ายยังไงก็ต้องมีสักเรื่องน่า... เอางี้พอเขาจับกลุ่มนินทาเสร็จลองหันไปยิ้มแล้วพูดแบบเย็นๆว่า "คุยเรื่องอะไรหรอ น่าสนุกจัง"
ลูกอิช่างยืม
แรกๆก็สมุด ปากกา ลิควิด หลังๆเริ่มเปลี่ยนมาเป็นเงินเป็นทอง ยืมหน่ะไม่เท่าไหร่แต่ยืมแล้วยืมลับไม่กลับมา นี่ไม่ได้เด็ดขาด เมื่อคุณรู้ว่าใครเป็นลูกอิช่างยืม ให้บอกเขาไปว่า "ไม่มี" "ไม่สะดวก" ตามที่สถานการณ์อำนวย แต่จริงๆแล้วเรื่องแบบนี้มันพูดกันได้ บางทีเพื่อนคนนั้นอาจจะยังไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ คุณลองหาจังหวะบอกเขาด้วยเหตุผลจริงจังเช่น "เอ่อ...ห้ามโกรธนะ คือเราว่าเธอลองพึ่งพาตัวเองให้มากขึ้นไหม อย่างสามครั้งที่แล้วที่เราให้เงินไป กว่าเราจะได้คืนก็นานอยู่ บางทีเราก็มีภาระเหมือนกัน ขอโทษทีนะ #ยิ้มเบาๆ1ที"
ลาเป็นกิจวัตร
เคยคิดไหมว่า เพื่อนร่วมงานลาทำไมกันหนักหนา ส่วนเราต้องมานั่งทำงานมากขึ้น ขอให้พิจารณาเป็นรายกรณีไป ถ้าเป็นเรื่องคอขาดบาดตาย ป่วยหนัก ติดธุระแบบไม่ไปวันนี้ไม่ได้แล้ว หรือมีญาติเสียชีวิต อันนี้อย่าไปโทษเขา ช่วยเหลือกันได้ก็ช่วยไป แต่ไอ้ประเภท ลาไปรักษาสิว(มีจริงๆ) ลาเพราะน็อกจากการปาร์ตี้(แล้วแอ๊บไม่สบาย) ฯลฯ แบบนี้ถ้าคุณรู้ว่าโดนเอาเปรียบ ลองเข้าหาเจ้านายดู คุยเปิดใจในสิ่งที่เกิดขึ้น รวมถึงงานเป็นโปรเจ็กต์ที่เป็นทีมก็ลองบอกล่วงหน้าว่าส่วนที่เขารับผิดชอบคืออะไร ต้องเสร็จวันไหน หากเขาทำไม่เสร็จ เราจะได้ทำหน้าแบบ อ๋อนี่ส่วนของ คุณมรึXเลยค่ะ
ไม่มีจิตสาธารณะ
คนบางคนเกิดมาเพื่อทำงานตัวคนเดียวจริงๆ เมื่อใดที่มีงานที่ต้องอาศัยแรงกายแรงใจเป็นทีมเธอหรือเขาจะหายเข้าไปในกลีบเมฆ แต่พองานตัวเองนี่เต็มที่กับชีวิตมาก บุคคลประเภทนี้รักตัวเองแต่ปราศจากจิตสาธารณะดังนั้นวิธีการรับมือคือList สิ่งต่างๆในโปรเจ็กต์และแบ่งให้ทุกคนทำเท่าๆกัน ถ้านางยังโอดโอยเกี่ยงงาน หรือทำแบบขอไปทีเวลาประชุมก็ให้เครดิตไปตรงๆเลยว่า "อุ๊ยงานนี้งานนี้ของน้องพิมทำสมบูรณ์แบบมากๆแต่เอ๊ะอันนี้ของน้องพลอยอาจจะต้องลงแรงมากกว่านี้โน๊ะ #อาการหน้าชาอาจสร้างไฟในการทำงานให้ใครบางคนได้
อวดรู้
นี่คนหรือกูเกิล? คุณอาจจะถามตัวเองเวลาเจอเพื่อนร่วมงานทีต้องรู้ไปซะทุกเรื่อง ซึ่งถ้ารู้แบบฉลาดก็ดีไปถือว่าเราได้เรียนรู้จากเขา แต่หลายเรื่องนี่ไม่รู้จริงสักแต่ว่าได้อวดโอ้โชว์ภูมิอันนี้น่ารำคาญ หากเจอใครที่ชอบพ่นข้อมูลออกมาผิดๆ คุณอาจจะแสดงความเห็นเชิงสุภาพว่า จริงๆแล้วข้อมูลมันน่าจะแบบนี้นะ เวปไซต์นี้บอกแบบนี้นะ จากนั้นให้หาแนวร่วมทางความคิดมายืนยัน ต้องมีสักคนแหละที่รู้เหมือนกันว่า "ไม่รู้จริงอย่าเพิ่งพูด"
พลังงานด้านลบ
มองทุกอย่างเป็นสีดำทมิฬ ขี้กลัว ขี้ระแวงเกินกว่าคำว่ารอบคอบไปมาก เมื่อเจอคนประเภทนี้คุณต้องให้กำลังใจเขา เพราะเขาเป็นประเภทที่ไม่มีความเชื่อมั่น พยายามลากช่วยให้เขาทำอะไรสำเร็จได้ด้วยตัวเอง ชมเขาบ้างเล็กน้อยเพื่อทลายกำแพงความมืดในจิตใจเขา ที่สำคัญก่อนคุณจะช่วยเหลือเขาคุณต้องแน่ใจว่าคุณแกร่งพอที่จะไม่ซึมซับความกลัวเข้ามาในใจซะเอง






