ชีวิตนี้ไม่คิดว่าจะไปเป็นกะหรี่บาห์เรน ตอนที่ 19

เมื่อนังปลาแนะไอเดียเก๋ๆ ให้แบบนี้ ฉันก็ยิ้มแฉ่งซิคะ จัดว่าเป็นเครื่องทุ่นแรงที่เยี่ยมมาก แล้วฉันก็ไม่รอช้า รีบส่งข้อความไปบอกไอ้เตี้ยเดวิดทันที 

“David can u wait me 1 hr.? = มึงรอกู 1 ช.ม. ได้ไหม?”
Ok = ได้”
“I have 2 lady for u...r u okay? = กูมีผู้หญิงมาให้ด้วย 2 คน มึงเอาไหม?”
“Beautiful? = สวยมั้ย?”
“Very very beautiful = สวยสุดๆ อ่ะ”
“That fine = งั้นก็ดี”

ฉันต้องยืนยันกับไอ้เตี้ยก่อนว่าไปแน่นอน เพราะไม่เช่นนั้นมันอาจชิงหิ้วผีจีนหรือผีไทยคนอื่นๆ ไปซะก่อน แล้วฉันจะอดแดก 100 บีดี เพราะความอยากได้เงินของไอ้เตี้ยแท้ๆ ฉันถึงต้องอดทนทำงานกับมันมานานปี ทั้งที่บางครั้งมันก็งี่เง่าแบบเอาไม่อยู่ แต่ก็ต้องทน ทน ทน นี่ถ้ามันจ่ายไม่ดีละก้อ ฉันคงถีบหัวมันส่งไปนานแล้ว ไม่ต้องมาเหนื่อยคิดวางแผนนู่นนี่นั่นให้มากเรื่อง

คืนนั้นมีนางฟ้าเข้าประกวดหลายสิบคน แต่ที่แน่ๆ 3 คนเป็นเด็กในสังกัดเดียวกับฉันและพวกเธอทั้งคู่คงหมดแท็กแล้ว ครั้งนี้แม่แท็กคงคัดแล้วสินะว่านัง 3 คนนี้หน้าตาสวยที่สุด จึงได้ส่งเข้าประกวด

ส่วนจะเป็นเพราะความอยากได้หน้าในวงการแม่เล้าหรือจะด้วยเหตุผลอันใดนั้นก็ช่างหัวมันเถอะ รู้แต่ว่ากูขอจองอี 2 คนที่มีแววว่าจะได้เทพีไว้ก่อน ซึ่งแม่นางทั้งสองคงไม่ปฏิเสธแน่ เพราะฉันจะเสนอค่าตัวให้อย่างงาม คือชั่วคราว คนละ 70 บีดี

สรุปผลการประกวดก็เป็นไปตามที่ฉันคาดเดาไว้จริงๆ ว่าเด็กของแม่แท็กฉันได้เทพี 2 คน คือได้ที่ 1 กับที่ 3 หลังจากประกาศรางวัลเป็นเอกฉันท์แล้ว ฉันก็รีบเข้าไปทาบทามแม่นางทั้งคู่ทันที 

ฉัน “แป้ง ตาล ไปแขกคู่กับพี่มั้ย?”
ตาล “เดี๋ยวหนูจะไปต่อกันที่ผับซีเชลอ่ะเจ๊”
ฉัน “เฮ้ย แค่ไปชั่วคราว แป๊บเดียวเอง”
ตาล “ไม่อะเจ๊ คืนนี้ตั้งใจแล้วว่าจะไม่ทำงาน”
ฉัน “พี่ให้คนละ 70 บีดี เอาป่าว?”
แป้ง “กูไปนะ!!”
พอนังแป้งตอบปุ๊บ นังตาลก็ว่าตามทันที
ตาล “ไปก็ได้ แต่แค่ชั่วคราวนะเจ๊ เพราะเพื่อนๆ หนูไปรอฉลองที่ซีเชลกันแล้ว”
ฉัน “เออ ไปแค่ชั่วโมงเดียวแหละ”

ตอนนั้นฉันนึกในใจว่าอีเด็กพวกนี้เล่นตัวกันจัง ทำราวกับว่าได้เป็นมีสยูนิเวิร์ส ต้องมีการเลี้ยงฉลองรางวัลอันยิ่งใหญ่ แต่ตอนที่ไม่ค่อยได้งาน ฉันเห็นเดินหาแขกกันควัก ขนาดมีแขกมาหิ้วไปนอนทั้งคืนจ่ายค่าตัวแค่ 50 บีดี ยังแย่งกันไปแทบจะฆ่ากันตาย มันก็เป็นแบบนี้แหละกับอาชีพขายตัวที่ไม่มีวันจะสำนึกคุณค่าของเงิน หาได้เท่าไหร่ก็ใช้กินเที่ยวเลี้ยงผู้ชายจนหมด พอเงินหมดก็ตะเวนขายตัวต่อไป
               
คืนนั้นฉันพานางฟ้าทั้งสองส่งเข้าห้องหอให้กับไอ้เตี้ยเดวิดทั้งที่ทั้งคู่ยังอยู่ในชุดไทย ก็เพื่อให้มันได้เปิดซิงฉลองเทพีสงกรานต์ก่อนใคร โดยมีฉันเข้าร่วมกิจกรรมครั้งนั้นด้วย คือ 3 ต่อ 1 โดยฉันได้แจ้งราคาให้ไอ้เตี้ยทราบก่อนว่า ทั้งคู่เพิ่งได้รับเทพีมาหมาดๆ ดังนั้นกูจะขอค่าตัวให้แม่นางทั้ง 2 คนละ 70 บีดี…เดววิดตอบ Ok ไม่มีปัญหา!!

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปพวกเราก็ปิดจ๊อบได้อย่างลงตัว คงไม่ต้องบรรยายนะคะ ว่า 4 คนบนเตียงมันจะนัวเนียกันขนาดไหน แต่นี่คืองานของพวกเรา ถึงแม้จะเป็นงานบนเตียง แต่พวกเราก็ไม่ต่างจากนักแสดงจอแก้ว จอทองที่ต้องเสแสร้งเล่นละครมายาจนกว่าลูกค้าจะมีความสุขบรรลุเป้าหมาย แต่ความสุขของพวกเราคือการได้รับค่าตัวมาประทังยังชีพให้อยู่รอดต่อไป

สำหรับในสายตาของคนอื่นๆ อาจดูแย่ที่เห็นฉันต้องบังคับแม่นางทั้งสองให้ทำงานทั้งที่ยังอยู่ในชุดไทย แต่ฉันคิดว่านี่เป็นโอกาสเดียวที่ทั้งคู่จะถีบค่าตัวจาก 30 มาเป็น 70 บีดี และไม่ว่าพวกเราจะสวมใส่ชุดอะไรทำงาน แต่อาชีพของพวกเราก็ยังเป็นกะหรี่อยู่วันยันค่ำ!!

หนึ่งเดือนผ่านไป ก็มีเพื่อนร่วมวงการ (นามว่า บี) เป็นแม่แท็กมือใหม่ หลังจากนางเลิกขายตัวแล้ว นางก็ได้แขกรับเลี้ยง จึงผันตัวเองมาเป็นแม่แท็ก และเพิ่งเริ่มทำเด็กแท็กได้แค่ 2-3 คน ขณะนั้นทุกคนก็ใกล้จะหมดแท็กแล้ว บีจึงมาปรึกษาฉันว่าจะไปเมืองไทยแล้วหาเด็กมาทำงานอีกสัก 5-6 คน

นางจึงยื่นโปรเจ็คดีๆ ให้ฉันมีรายได้อย่างน่าสนใจโดยที่ฉันไม่ต้องลงทุนสักบาท ด้วยการให้เด็กแท็กมาเช่าห้อง 3-4 คน และทุกคืนก็จะขอฝากให้เด็กไปจับแขกที่เดียวกับฉันด้วย ถ้าเด็กคนไหนได้งานก็เท่ากับฉันจะได้ส่วนแบ่งจากบีหัวละ 5 บีดี

ฟังแล้วก็น่าสนใจอยู่นะ ถือว่าได้รับทรัพย์ทั้งขึ้นทั้งล่อง ประการแรกคือฉันมีรายได้จากค่าเช่าห้องแน่นอน ประการที่สองคือได้ส่วนแบ่งจากที่เด็กทำงานได้โดยที่ฉันไม่ต้องเชียร์ไม่ต้องเกี่ยวข้อง นำเสนอขายกันเองแบบตัวใครตัวมัน เพราะยังงัยฉันก็ต้องออกไปจับแขกทุกคืนอยู่แล้ว ถ้าจะมีเพื่อนร่วมทางไปด้วยก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร แถมได้เงินอีกต่างหาก...ก็เอาซิคะ!!

1 เดือนผ่านไปที่ฉันอยู่รวมกับเด็กแท็กของบี ทุกคืนเราจะพากันไปทำงานตามสถานบันเทิงต่างๆ สาวๆ พวกนี้ก็จะเดินตามฉันเป็นฝูง ตอนนั้นราศีจับมากใครๆ ก็คิดว่าฉันเป็นแม่แท็ก

แต่ป่าวเลย กูต่างหากเป็นขี้ข้าให้ผู้หญิงพวกนี้ ตั้งแต่หุงข้าว ทำอาหารให้แดก พาไปซื้อของ พาไปจับแขก แถมยังต้องนั่งตอบแมสเสจเป็นภาษาอังกฤษเวลาขอเงินแขก และเวลาที่พวกหล่อนนัดเอาแขก แต่ไม่รู้พิกัดนัดพบ สุดท้ายก็กูต้องทำให้ทุกอย่าง ดูเหมือนเริ่มจะไม่คุ้มกับค่าจ้างที่ได้รับนะ

วันหนึ่งโชคก็เข้าข้างฉันจนได้ อาจเป็นเพราะเบื้องบนคงเห็นฉันเหนื่อยมาก เลยให้กลับไปพักผ่อนที่เมืองไทยสักพัก เหตุเกิดจากคืนหนึ่ง ฉันเปลี่ยนทิศทางไปหากินลำพังที่โรงแรมวินเซอร์ โดยที่พวกหล่อนตามแม่แท็กไปจับแขกอีกแห่งหนึ่ง 
ขณะที่ฉันกำลังยืนดริ้งไป แดนซ์ไป สายตาก็ควานหาเหยื่อไปรอบๆ ทิศ ตอนนั้นฉันกำลังเมากึ่มๆ ได้ที่ แล้วจู่ๆ ไฟในผับก็เปิดสว่างจ้า ดีเจซึ่งกำลังเปิดเพลงอย่างเมามันส์ก็หันซ้ายแลขวาแล้วแสดงสีหน้างงๆ จากนั้นเสียงเพลงก็ค่อยๆ หรี่ลงไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นปิดสนิท แล้วเสียงเอะอะโวยวายหลายภาษาจากผู้คนในผับก็แซ๊ดขึ้นเรื่อยๆ จนฟังไม่รู้เรื่องว่าใครพูดอะไรบ้าง
ตอนนั้นถึงฉันจะเมาได้ที่แล้วก็เหอะ แต่ก็ยังมีสติพูดกับตัวเองว่า “ฮื่มมม... กูโดนแระ!!” วินาทีนั้นฉันนึกถึงเสียงที่เคยได้ยินจากเพื่อนๆ ร่วมวงการหลายคนพูดกรอกหูอยู่บ่อยๆ ว่า

“ระวังนะ พวกซีไอดีมันจะเข้าไปตามสถานบันเทิง แล้วปิดประตูตีแมวจนพวกมึงไม่มีทางออก!”

วันนี้ฉันไม่อยากเชื่อว่าสิ่งที่ฝังอยู่ในความคิดในจิตใต้สำนึกจะเกิดขึ้นจริงและไม่อยากเชื่อว่ากูจะได้รับประสบการณ์นี้ คิดอย่างไร ได้อย่างนั้นจริงๆ!!....