ขอซักที แชมป์โลก

คงไม่มีอะไรที่จะมีความสุขไปกว่า การได้อยู่กับตัวเองและเข้ามาอยู่ในโลกของเราอีกครั้ง การเดินไปเรื่อยๆบางทีอาจทำให้เราเป๋ๆงงๆไปบ้าง ว่าจุดที่เรายืนอยู่ จริงๆแล้วเราต้องการแบบนี้ใช่หรือไม่ หรือแค่ไปตามสังคมที่พัดๆพาๆเราไปเรื่อย ทั้งที่เราก็ไม่รู้ว่าเต็มใจที่จะยืนอยู่ตรงนี้ไหม แต่พอรู้ตัวอีกที บางทีก็ไม่ใช่ในสิ่งที่อยากจะเป็น

เมื่อความช่างแม่งและการให้อภัย ถูกนำมาใช้เป็นทางออกในหลายๆเหตุการณ์ ถามจริงๆเถอะว่า สำหรับคุณแล้วช่างแม่งหรือให้อภัย อันไหนดีกว่ากัน