ในปี พ.ศ. 2469 คิมเบอร์ลี่ คลาร์ก คอปเปอเรชั่น ผู้ผลิต Kleenex รู้สึกทึ่งกับเหตุผลที่ผู้บริโภคใช้ Kleenex เพื่อเช็ดหน้าและทิ้งไป ซึ่งสื่อโฆษณาในช่วงนั้น ได้นำเสนอการใช้งานของมัน แบ่งเป็นสองอย่าง อย่างแรก คือใช้เพื่อเช็ดหน้าหรือลบเครื่องสำอาง อย่างที่สองคือ ใช้สำหรับสั่งน้ำมูก โดยในแบบที่สองนี้จากการวิจัย ร้อยละ 60 ที่ผู้ใช้เลือกซื้อ Kleenex เพื่อใช้สั่งน้ำมูก หลังจากนั้นถึงปี พ.ศ.2473 บริษัทได้เปลี่ยนและนำเสนอโฆษณาไปใช้ในทิศทางนี้มากขึ้น ทำให้ยอดขาย Kleenex เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในปี พ.ศ.2471 ได้เริ่มมีการออกแบบแพ็คเกจแบบใหม่เป็นกล่องแบบป๊อบอัพ มีรอยปรุสำหรับด้านบน เพื่อดึงทิชชู่ขึ้น พ.ศ.2472 กระดาษทิชชู่จากที่เคยเป็นสีขาว ก็เริ่มมีการเติมสีสันลงไปในเนื้อกระดาษให้ดูน่าใช้มากยิ่งขึ้น พ.ศ.2475 บริษัท Kleenex มาพร้อมกับแผนโฆษณาแบบใหม่ พร้อมข้อความสโลแกนว่า “ทิ้งไปได้เลย ผ้าเช็ดหน้าที่คุณใช้อยู่” แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เนื้อกระดาษ Kleenex จำเป็นต้องมีการพัฒนาเพื่อใช้ในสงคราม โดยพัฒนาให้ใช้ร่วมกับผ้าพันแผลเพื่อรักษาบาดแผลจากสงครามเท่านั้น ทำให้บริษัทได้รับความนิยมมากขึ้น เพราะคนเริ่มรู้จัก จนกระทั่งกลับมาเป็นกระดาษชำระแบบเดิม หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี พ.ศ.2488
ในช่วงทศวรรษที่ 50 ความนิยมเริ่มมีมากขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในช่วงปี พ.ศ.2497 เพราะส่วนหนึ่งได้รับการสนับสนุนจากรายการทีวีสุดฮิตในสมัยนั้น อย่าง “The Perry Como Hour” จนปี พ.ศ.2510 มีการเปิดตัวรูปแบบกล่องทิชชู่แบบสี่เหลี่ยม เหมือนอย่างทุกวันนี้ ในปี พ.ศ. 2524 กระดาษทิชชู่มีกลิ่นหอมถูกนำเข้าสู่ตลาดในที่สุด และในปี พ.ศ.2543 Kleenex ขึ้นแท่นบริษัทผลิตกระดาษชำระยักษ์ใหญ่ของโลก ส่งออกกว่า 150 ประเทศทั่วโลกขอบคุณข้อมูลจาก https://www.thoughtco.com/history-of-kleenex-tissue-1992033
